Belediyeye ait otopark işletmesinin kurumlar vergisi mükellefi olduğu hk.
Danıştay 4. Daire E. 2003/1293 K. 2004/496 T. 17.3.2004 BELEDİYEYE AİT OTOPARK İŞLETMESİ BELEDİYEYE AİT OTOPARK İŞLETMESİNİN KURUMLAR VERGİSİ MÜKELLEFİ OLDUĞU HK. (5422/md. 4) Temyiz Eden: .... Belediye Başkanlığı Vekili: Av. .... Karşı Taraf: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti: Davacı belediyenin işlettiği otoparklardan dolayı tesis edilen mükellefiyetin iptali istemiyle dava açılmıştır. .... Vergi Mahkemesi 16.4.2003 günlü ve E: 2001/1464, K: 2003/1591 sayılı kararıyla; 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 4 üncü maddesinde, belediyelere ait ticari işletmeler ve iktisadi kamu müesseselerinin sayıldığı, bunların kazanç gayesi gütmemeleri, faaliyetin kanunla tevdi edilmiş görevler arasında bulunması, tüzel kişiliklerinin olmaması, müstakil muhasebeleri ve kendilerine tahsis edilmiş sermayelerinin veya işyerlerinin bulunmamasının mükellefiyetlerine tesir etmeyeceğinin ifade edildiği, davacı belediyenin işlettiği ve devamlılık arzeden iki otopark işletmesinde işçi çalıştırdığı, vermiş olduğu otopark hizmeti karşılığında bir gelir elde ettiği sabit olduğundan iktisadi kamu müessesesi kapsamında bir ticari işletme olarak vergi muafiyetinin söz konusu olmadığı bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. Davacı tesis edilen işlemin yasal olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Yasal dayanaktan yoksun bulunan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. Tetkik Hakimi ....'ın Düşüncesi: Dosya içeriğinden davacı belediyenin işletmesini yürüttüğü iki adet otopark işletmesinin iktisadi, ticari ve sınai faaliyet anlamında devamlılık arzeden sürekli bir faaliyet olmadığı ve Kurumlar Vergisi Kanununun 4 üncü maddesinde ifade edilen devamlılık arzeden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceğinden, tesis edilen mükellefiyet işleminde ve bu işleme karşı açılan davayı reddeden mahkeme kararında hukuka uyarlık görülmediğinden mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'in Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Bu nedenle, temyiz isteminin reddine 17.3.2004 gününde oyçokluğuyla karar verildi. ----------o----------