Belediyelerin iktisadi işletmelerinin vergilendirilmesi hk.
Danıştay 3. Daire E. 1996/6877 K. 1998/320 T. 10.2.1998 BELEDİYELERİN İKTİSADİ İŞLETMELERİNİN VERGİLENDİRİLMESİ BELEDİYELERİN İKTİSADİ İŞLETMELERİNİN VERGİLENDİRİLMESİ HK. 213/md. 30 Temyiz İsteminde Bulunan: ... Malmüdürlüğü Karşı Taraf : ... Belediye Başkanlığı İstemin Özeti : 1990 takvim yılına ilişkin olarak davacı belediye adına takdir komisyonunca takdir edilen matrah üzerinden salınan kurumlar ve kurumlar geçici vergileriyle bu vergilere bağlı olarak kesilen kaçakçılık cezalarına karşı açılan davayı; olayda, davacı belediyenin işletmesini yaptığı kaplıca nedeniyle mükellefiyet tesis ettirmediğinin ve beyannamelerini vermediğinin sabit olduğu, takdir komisyonunca matrah takdir edilirken, kaplıca işletmesinin hizmet sektörü içinde değerlendirilmesi gerektiği, kar amacı güdülmediğinin dikkate alınması halinde, gelirlerinin önemli bir kısmının gider olacağının göz ardı edildiği, giderler yönünden hiçbir araştırma ve inceleme yapılmadan, sadece belediye kayıtlarında görülen gelirlerin matrah olarak takdir edildiğinin anlaşıldığı, bu nedenle somut verilere dayanmadan ve yasal zorunluluklara uyulmadan takdir edilen matrah üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta yasaya uyarlık görülmediği gerekçesiyle kabul ederek, dava konusu vergi ve cezaları kaldıran ... Vergi Mahkemesinin 25.6.1996 gün ve E: 1995/1295, K: 1996/753 sayılı kararının; yapılan cezalı tarhiyatta kanuna aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Tetkik Hakimi : ...... Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı : ...... Düşüncesi : Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün 14.7.1983 tarih ve 7798 sayılı yazısı kapsamının olayla ilgisinin araştırılmaması yerinde değil ise de; temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1.fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına 10.2.1998 gününde oybirliğiyle karar verildi. ----------o---------- kanun 213 madde 213 30