Mahkeme kararının tebliği alındısında davacının adresinin bir parçası olan numaranın yazılmaması halinde usulüne uygun yapılmış bir tebliğden söz edilemeyeceğinden, bu durumda öğrenme tarihinin esas alınması gerektiği hakkında.
Danıştay 4. Daire E. 2002/4131 K. 2004/199 T. 11.2.2004 USULSÜZ TEBLİGAT ÖĞRENME TARİHİ DAVETİYENİN İHTİVA EDECEĞİ KAYITLAR MAHKEME KARARININ TEBLİĞİ ALINDISINDA DAVACININ ADRESİNİN BİR PARÇASI OLAN NUMARANIN YAZILMAMASI HALİNDE USULÜNE UYGUN YAPILMIŞ BİR TEBLİĞDEN SÖZ EDİLEMEYECEĞİNDEN, BU DURUMDA ÖĞRENME TARİHİNİN ESAS ALINMASI GEREKTİĞİ HAKKINDA. 7201/md. 9 , 23 İstemin Özeti: Davacı şirketin 1999 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu yapılan tarhiyata karşı açılan davada dilekçe ret kararı verilmesi üzerine aynı yanlışlıkların tekrarlandığı belirtilerek dava reddedilmiştir. ?.. Vergi Mahkemesinin 27.2.2002 günlü ve E:2002/382, K:2002/301 sayılı kararıyla; davanın reddine ilişkin kararın davacıya 29.4.2002 tarihinde tebliğ edildiği, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48?inci maddesinin 6?ncı fıkrası uyarınca otuz günlük süreden sonra 3.9.2002 tarihinde temyiz talebinde bulunulduğu gerekçesiyle temyiz isteminin süreaşımı nedeniyle reddine karar vermiştir. Davacı şirket, davanın reddine ilişkin mahkeme kararının tebliğine ilişkin alındıda adresin eksik yazıldığını, bu durumda tebligatın usulüne uygun yapılmadığını ileri sürmekte, kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi ?.Düşüncesi : Mahkemenin davanın reddine yönelik kararının davacıya tebliğine ilişkin alındıda davacının adresinin bir parçası olan numaranın yazılmadığı anlaşılmada olup bu haliyle usulüne uygun yapılmış bir tebliğ söz konusu olmadığından, davacının öğrenme tarihine göre temyiz isteminin süresinde kabul edilmesi zorunludur. Bu nedenle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ?.Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3522 sayılı Kanunla değişik 46?ncı maddesinin 2?nci fıkrasında, Danıştay Dava Daireleri ile İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği, 48?inci maddesinin 6?ncı fıkrasında ise temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde, kararı veren mahkemenin, ilk derece mahkemesi olarak davaya bakan Danıştay Dairesinin temyiz isteminin reddine karar vereceği, mahkemenin veya Danıştay'ın bu kararlarına karşı tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği belirtilmiştir. Dosyanın incelenmesinden, davanın reddine ilişkin karara karşı tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük süre geçirilerek temyiz talebinde bulunulduğu belirtilerek mahkemece temyiz isteminin süre aşımı n...