Hayat standardı esası uygulaması hk.
Danıştay 4. Daire E. 2000/1493 K. 2000/4770 T. 14.11.2000 HAYAT STANDARDI ESASI HAYAT STANDARDI ESASI UYGULAMASI HK. 193/md. 35 Temyiz Eden : .... Karşı Taraf : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti : 1998 yılına ilişkin olarak verdiği gelir vergisi beyannamesinde noksan beyanda bulunduğu ileri sürülen davacı adına düzeltme fişine dayanılarak gelir vergisi salınmış, fon payı hesaplanıp, kusur cezası kesilmiştir. ... Vergi Mahkemesi'nin 28.12.1999 günlü ve E: 1999/202, K: 1999/248 sayılı kararıyla; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 4325 sayılı Kanunun 9 uncu maddesiyle değişik geçici 35/2-f maddesinde, ilk defa işe başlayan mükellefler ile götürülük şartlarına haiz olanlardan kendi isteği ile götürü usulden gerçek usule geçen mükellefler için işe veya gerçek usulde vergilendirmeye başlanılan ve izleyen yılda hayat standardı esasının uygulanmayacağının belirtildiği, daha önce götürü usulde minibüs işletmeciliği işinden dolayı mükellef olan ve bu işini 31.7.1996 tarihinde terk edip, 1.1.1997 tarihinde bakkaliye işletmek üzere yeniden işe başlayan davacının, ilk defa işe başlamış mükellef olarak kabulüne olanak bulunmadığından ikinci defa işe başlayan yükümlünün hayat standardı esasının uygulanmayacağına ilişkin madde hükmünden yararlandırılmasına olanak bulunmadığı, bu durumda hayat standardı esasına göre yapılan tarhiyatın yasaya aykırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, götürü usulde başlayıp daha sonra terk ettiği minibüs işletmeciliği ile yeni başladığı bakkaliye işletmeciliğinin tamamen birbirinden farklı işler olduğunu, bu nedenle bakkaliye işine başlamanın yeni işe başlama olarak kabul edilmesi gerektiğini, mahkemenin usule ve hukuka aykırı karar verdiğini, yapılan tarhiyatın yasal olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi: Gerçek usulde ilk kez 1997 yılında mükellefiyet tesis ettiren davacının ilk kez işe başlayan mükellef olarak kabul edilerek 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun geçici 35/2-f maddesi uyarınca uyuşmazlık döneminde hayat standardı esasına tabi tutulmaması gerekirken aksi yöndeki mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ...'in Düşüncesi: Uyuşmazlık, götürü usulde gelir vergisine tabi olarak yürüttüğü minibüs işletmesi işini terk ederek 31.1.1996 tarihinde bakkaliye işine başlayan yükümlü adına hayat standardı esasına tabi olduğu görüşüyle yapılan cezalı tarhiyatı onayan Vergi Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir. GVK. nun geçici 35. maddesinde, ilk defa işe başlayan mükellefler ile götürülük şartlarını haiz olanlardan kendi isteği ile götürü usulden gerçek usule geçen mükellefler için işe veya gerçek usulde vergilendirilmeye başlanılan ve izleyen yılda hayat standardı esasının uygulanmayacağı açıklanmış olup, hayat standardı gerçek usulde vergilendirilecek mükellefler için öngörülen bir kanuni ölçü olduğundan, ilk kez 1997 yılında elde ettiği geliri nedeniyle gerçek usulde...