Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1997/5894 · K. 1998/3767
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:1997/5894 Karar No:1998/3767

E. 1997/5894K. 1998/376720 Ekim 1998
geçici vergiikmalen ve re�sen vergi tarhı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Bir vergilendirme dönemi için ikmalen ve re'sen vergi tarhı halinde, bu tutar üzerinden takip eden yıl için geçici vergi hesaplanamayacağı hk.

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 1997/5894 K. 1998/3767 T. 20.10.1998 İKMALEN VE RE'SEN VERGİ TARHI GEÇİCİ VERGİ BİR VERGİLENDİRME DÖNEMİ İÇİN İKMALEN VE RE'SEN VERGİ TARHI HALİNDE, BU TUTAR ÜZERİNDEN TAKİP EDEN YIL İÇİN GEÇİCİ VERGİ HESAPLANAMAYACAĞI HK. 193/md. 120 213/md. 30 Temyiz Eden : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... Vekili : Av. ... İstemin Özeti : Özel inşaat yapım ve satımıyla uğraşan davacının 1995 yılı gelir vergisi beyannamesini matrahsız vermesi üzerine hayat standardı esasına göre geçici vergi salınmış, kusur cezası kesilmiştir. .... Vergi Mahkemesinin 23.6.1997 günlü ve E:1996/1138, K:1997/775 sayılı kararıyla; yıllara sari inşaat işinde işin resmi ya da özel taahhüt işi sayılması sadece işin bitim yılını saptamak yönünden önem taşıdığından özel inşaat işiyle uğraşanlar için de hayat standardı esasına ilişkin göstergelerin işin sürdüğü yıllar itibariyle topluca uygulanması gerektiği gerekçesiyle vergi ve cezanın kaldırılmasına karar verilmiştir. Vergi Dairesi Müdürlüğü, davacı adına hayat standardı esasına göre yapılan cezalı tarhiyatın yerinde olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Danıştay Savcısı ....'nın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ....'un Düşüncesi : İkmalen ve re'sen yapılan tarhiyatlarda geçici vergi salınması ve ceza kesilmesi mümkün olmadığından temyiz isteminin bu nedenle reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü : 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120 nci maddesinin birinci fıkrasında ve "Gerçek usulde gelir vergisine tabi ticari kazanç sahipleri ile serbest meslek erbabı, cari vergilendirme döneminin gelir vergisine mahsup edilmek üzere, geçici vergi öderler." denildikten sonra ikinci fıkrasında, geçici vergi tutarı, içinde bulunulan yılda verilen "yıllık beyanname üzerinden hesaplanan gelir vergisinin", ticari ve mesleki kazanca isabet eden kısmının yüzde ellisi olarak belirlenmiştir. Fıkrada ayrıca, "Geçici vergi, yıllık gelir vergisi beyannamesi ile beyan edilir ve yıllık gelir vergisi ile birlikte tarh ve tahakkuk ettirilir." denilmektedir. Bu hükümlerden, "cari vergilendirme döneminin gelir vergisine mahsup edilmek üzere" "yıllık gelir vergisi beyannamesi ile" beyan edilecek olan geçici verginin, "yıllık beyanname üzerinden hesaplanan gelir vergisinin" yüzde ellisi oranında olacağı anlaşılmakta olup, yıllık beyannamede gösterilen dönem matrahı dışında herhangi bir tutar üzerinden hesaplanıp istenmesi olanağının bulunmadığı görülmektedir. Yıllık beyanname ile bildirilmes...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/2124 · K. 1997/4850

12 Aralık 1997

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/2246 · K. 1998/2077

21 Mayıs 1998

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1998/3215 · K. 1999/2055

17 Mayıs 1999

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/1341 · K. 1998/812

9 Mart 1998

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/4143 · K. 1998/1870

7 Mayıs 1998

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 1997/3840 · K. 1998/2940

22 Eylül 1998