Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1995/265 · K. 1996/1503
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:1995/265 Karar No:1996/1503

E. 1995/265K. 1996/15034 Nisan 1996
götürü usul
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Götürü usul ile gerçek usulün uygulaması ve kapsamı hk.

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 1995/265 K. 1996/1503 T. 4.4.1996 GÖTÜRÜ USUL GÖTÜRÜ USUL İLE GERÇEK USULÜN UYGULAMASI VE KAPSAMI HK. 193/md. 51 Temyiz Eden : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... İstemin Özeti : Götürü usulde gelir vergisi mükellefi olan davacı, gerçek usulde mükellefiyet tesisine ilişkin 10.2.1993 gün ve 100/3942 sayılı yazının iptali istemiyle dava açmıştır. ... Vergi Mahkemesinin 1.6.1994 gün ve E:1993/317, K:1994/919 sayılı kararıyla; dava konusu edilen işlem davacının hukukunu olumsuz yönde etkileyen idarenin tek yanlı ve kesin işlemi olarak nitelendirileceğinden iptal davasına konu edilebileceğinin kabulü gerektiği, davacının satışını yaptığı emtiaların, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 51/12 nci maddesi uyarınca yayımlanan 92/2863 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 1 inci maddesinde sayılan elektrikli cihaz ve eşyalardan olmadığından anılan madde kapsamında mütalaa edilemeyeceği, öte yandan dosyada bulunan yoklama tutanaklarından, davacının Maltepe pazarında seyyar tezgahlarda işini yürüttüğü, sabit bir işyeri olmadığı, her iki tezgahının da aynı pazar yerinde olduğunun anlaşıldığı, bu durumda davacının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 156 ncı maddesinde tarif edildiği gibi birden fazla işyeri bulunduğu ve işinin başında bulunmadığını kabul etmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle gerçek usulde mükellefiyet tesisi yolundaki işlemin iptaline karar verilmiştir. Vergi Dairesi Müdürlüğü, söz konusu işlem, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 378 inci maddesinde belirtilen hususlara girmediğinden dava konusu yapılamayacağını, 6.2.1993 tarihli tutanakla elektrikli ev eşyası sattığının tespiti üzerine yapılan işlemin yerinde olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Danıştay Savcısı ...'nın Düşüncesi : İleri sürülen bozma nedenleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin 1 numaralı bendinde öngörülen nedenlerden hiçbirisine girmediğinden, temyiz isteğinin reddi ile hukuka ve usul hükümlerine uygun bulunan vergi mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'nin Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Bu nedenle, temyiz isteminin reddine 4.4.1996 gününde oybirliğiyle karar verildi. ----------o---------- kanun 193 madde 193 51

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 378

(Değişik: 23/6/1982-2686/51 md.)

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1995/3647 · K. 1996/3513

7 Ekim 1996

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/3634 · K. 1998/3443

6 Ekim 1998

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2016/7026 · K. 2020/4060

15 Ekim 2020

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2020/4544 · K. 2021/367

28 Ocak 2021

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1996/7144 · K. 1998/616

18 Şubat 1998

DanıştayDanıştay 1. Daire Kararları

E. 2019/860 · K. 2019/764

15 Mayıs 2019