Pos cihazıyla yapılan kredi kartı satış tutarları ile yasal kayıtların karşılaştırılması sonucunda bulunan matrah farkı üzerinden kesilen cezada hukuka aykırılık bulunup bulunmadığı hk.
Danıştay 3. Daire E. 2009/3442 K. 2011/6968 T. 28.11.2011 MATRAH FARKI CEZASI KREDİ KARTI İLE YAPILAN SATIŞ POS CİHAZI POS CİHAZIYLA YAPILAN KREDİ KARTI SATIŞ TUTARLARI İLE YASAL KAYITLARIN KARŞILAŞTIRILMASI SONUCUNDA BULUNAN MATRAH FARKI ÜZERİNDEN KESİLEN CEZADA HUKUKA AYKIRILIK BULUNUP BULUNMADIĞI HK. 213/md. 344 İstemin Özeti: Elektronik gereçler ve beyaz eşya ticareti yapan davacı şirketin kredi kartı ile yaptığı satışlardan elde ettiği hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bırakması nedeniyle adına 2002 yılının tüm dönemleri için aranmayan geçici vergi üzerinden bir kat kesilen vergi ziyaı cezasına karşı açılan davayı; şirket yetkilisinin, kendisinin, yakın arkadaşlarının ve akrabalarının nakit ihtiyacının karşılanması amacıyla herhangi bir emtia satışı olmaksızın POS cihazından çekim yapıldığı ve iş yoğunluğu nedeniyle çalışanların emtia satışları karşılığında belge düzenlememiş olabilecekleri yolundaki ifadesi doğrultusunda, POS cihazıyla yapılan kredi kartı satış tutarları ile yasal kayıtların karşılaştırılması sonucunda bulunan matrah farkı üzerinden kesilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden İzmir 3. Vergi Mahkemesinin 6.3.2009 gün ve E:2008/19, K:2009/229 sayılı kararının; satışların çoğunun uzun vadeli taksitlere bölündüğü, 2001 yılında gerçekleştirilen satışlara ilişkin ödemelerin vadesi geldiğinde peşin veya kredi kartıyla yapıldığı, nakit ihtiyacı nedeniyle çekilen tutarların bir kısmının inceleme elemanınca dikkate alınmadığı ileri sürülerek bozulması istenmiştir. Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. Tetkik Hakimi'nin Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı'nın Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49'uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: Dava konusu aranmayan geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının matrahı yönünden bağlı olduğu ve davacı şirket adına aynı nedenle salınan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davanın reddi yolunda verilen vergi mahkemesi kararı Danıştay Üçüncü Dairesinin 28.11.2011 gün ve E:2009/3441, K:2011/6970 sayılı kararıyla bozulduğundan ve sözü geçen bozma kararı uyarınca verilecek kararın sonucu, dava konusu cezayı etkileyeceğinden, temyiz istemine konu yapılan kararın; söz konusu karardaki esaslar doğrultusunda yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin kabulüne, İzmir 3. Vergi Mahkemesinin 6.3.200...