Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2004/915 · K. 2004/2856
DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

Esas No:2004/915 Karar No:2004/2856

E. 2004/915K. 2004/285611 Kasım 2004
bilfiil işinin başında bulunma şartıbasit usul
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Üzerine tescilli birden fazla araç ile yolcu taşımacılığı faaliyetinde bulunan mükellefin, basit usule tabi olmanın temel şartlarından biri olan "bilfiil işinin başında bulunma" şartını ihlal etmiş sayılacağı ve basit usulde vergilendirilemeyeceği hk.

Karar Metni

3. Daire 2004/915 E. , 2004/2856 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No: 2004/915 Karar No: 2004/2856 Temyiz Eden : Kadifekale Vergi Dairesi Müdürlüğü-İZMİR Karşı Taraf : … İstemin Özeti : Üzerinde birden fazla ticari araç tescili bulunması nedeniyle basit usule tabi olmanın şartlarını ihlal ettiğinden bahisle davacı adına re'sen gerçek usulde tesis edilen mükellefiyeti; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun götürü usule tabi olmanın özel şartlarını düzenleyen 48'inci maddesinin 9'uncu fıkrasında, sahibi veya işleticisi sıfatıyla birden fazla motorlu kara nakil vasıtası işletmemek hükmü yer almakta ise de, 4369 sayılı Kanunun 33'üncü maddesiyle değişen ve 1.1.1999 tarihinden itibaren yürürlükte olan 48'inci madde de bu şekilde bir düzenleme getirilmediği gerekçesiyle iptal eden … Vergi Mahkemesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının; davacının durumunun yasanın değişmeden önceki dönemi kapsadığı ileri sürülerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi : … Düşüncesi : 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun basit usule tabi olmanın genel şartlarını açıklayan 47'nci maddesinde, kendi işinde bilfiil çalışmak veya bulunmak hükmü yer aldığından, davacının, 1998 yılı itibarıyla hem ticari taksi hem de ticari minibüs işletmesinden dolayı bu genel şartı ihlal ettiğinden tesis edilen gerçek usulde mükellefiyette yasaya aykırılık bulunmadığından mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. Savcı : … Düşüncesi :İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49'uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: Vergi Usul Kanununun, vergi yasalarının uygulanmasını düzenleyen 3'üncü maddesinin (A) bendinde vergi kanunu hükümlerinin; lafzı ve ruhu ile hüküm ifade edeceği kurala bağlandıktan sonra, lafzın açık olmadığı durumlarda hükümlerin, kanunun yapısındaki yeri, öngörülüş amacı ve diğer hükümlerle ilgisine göre uygulanması gerektiği kurala bağlanmıştır. Ticari kazanç, emek ve sermayeye bağlı olarak elde edilen kazanç türüdür. Bu organizasyon her türlü ticari faaliyette bulunmakla birlikte, sermayeye göre emeğin daha yoğun olarak faaliyete katıldığı durumlarda göreceli olarak iş hacminin küçüldüğü bilinmektedir. Gelir Vergisi Kanununda da bu ayırım gözetilmiş ve emek unsurunun sermayeden daha önemli olduğu faaliyetleri yürüten küçük sanat ve ticaret erbabının, belli koşullarla basit usulde vergilendirilmesi öngörülmüştür. Bu amaçla, Yasanın 46'ncı maddesinde; 47 ve 48'inci maddelerde yazılı şartları topluca haiz olanların ticari kazançlarının basit usulde tespit olunması kurala bağlandıktan sonra b...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu, m. 49

Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar:41

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 3

(Değişik: 30/12/1980-2365/1 md.)

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2001/1047 · K. 2005/380

15 Mart 2005

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 1997/4487 · K. 1998/360

10 Şubat 1998

OZELGE

E. — · K. —

23 Mayıs 2022

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/3485 · K. 2002/1675

30 Nisan 2002

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 1997/3137 · K. 1998/3533

26 Ekim 1998

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2008/2362 · K. 2010/5447

29 Kasım 2010