Hayat standardı uygulanması yönünden bir yerin işyeri olarak kabul edilebilmesi için bu yerin kanunda tanımlanan niteliklere sahip ve müşteriye mal teslimi ve hizmet ifası yapılan bir yer olması, faaliyetin icrası yönünden ayrı ve bağımsız niteliklere sahip bulunması gerektiği hk.
Danıştay 3. Daire E. 1998/1103 K. 1999/2938 T. 14.9.1999 HAYAT STANDARDI ESASINA GÖRE İŞYERİ TANIMI HAYAT STANDARDI UYGULANMASI YÖNÜNDEN BİR YERİN İŞYERİ OLARAK KABUL EDİLEBİLMESİ İÇİN BU YERİN KANUNDA TANIMLANAN NİTELİKLERE SAHİP VE MÜŞTERİYE MAL TESLİMİ VE HİZMET İFASI YAPILAN BİR YER OLMASI, FAALİYETİN İCRASI YÖNÜNDEN AYRI VE BAĞIMSIZ NİTELİKLERE SAHİP BULUNMASI GEREKTİĞİ HK. 193/md. 35 213/md. 156 Temyiz İsteminde Bulunan: ... Karşı Taraf : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti : Matbaacılık işiyle uğraşan davacı adına 1996 (10 ay) dönemine ilişkin olarak ikmalen salınan gelir vergisi, geçici gelir vergisi, fon payı ile bunlara bağlı olarak kesilen kusur cezalarına karşı açılan davayı; dosyanın incelenmesinden davacının matbaacılık işini yürüttüğü işyerinden ayrı olarak faaliyet gösterdiği mühür ve kaşe imalathanesine ait gelirinin beyan edilmediğinden bahisle adına cezalı tarhiyat yapıldığının anlaşıldığı, olayda matbaacılık işine ek olarak ayrı bir işyeri açmak suretiyle mühür ve kaşe imalatında bulunan davacı adına ikinci işyerinden dolayı hayat standardı temel göstergelerinin %50'si esas alınmak suretiyle bulunan matrah farkı üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta yasalara aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden ... Vergi Mahkemesinin 26.12.1997 gün ve E:1997/146, K:1997/201 sayılı kararının; ikinci işyerinde müşteriye mal teslimi ve hizmet ifasında bulunulmadığı dolayısıyla hayat standardı esasına göre vergilendirilemeyeceği ileri sürülerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin yasal dayanağı bulunmadığı dolayısıyla reddi gerekeceği savunulmuştur. Tetkik Hakimi: ... Düşüncesi: Davacının ikinci işyeri olarak faaliyette bulunduğu mühür ve kaşe imalathanesinde mal teslimi ve hizmet ifası yapılmadığı, vergi dairesi müdürlüğü tarafından bu yönde yapılmış bir tespitin bulunmadığı anlaşıldığından ikinci işyerinden dolayı hayat standardı esasına göre ikmalen yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığından mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmüştür. Savcı: ... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle Vergi Mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununa 3689 sayılı kanunla eklenen geçici 35. maddenin 2-c bendinin 2. fıkrasında; aynı veya ayrı nev'iden birden fazla işyerinde ticari faaliyette bulunan mükelleflerin temel gösterge tutarlarına, birden sonraki her bir işyeri için temel gösterge tutarının %50'si oranında ilave yapılacağının öngörüldüğü, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 156. maddesinde ise, ticari, sınai, zirai veya mesleki...