Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1995/1048 · K. 1996/346
DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

Esas No:1995/1048 Karar No:1996/346

E. 1995/1048K. 1996/3466 Şubat 1996
gerçek usulden götürü usule geçiş
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Herhangi bir şekilde gerçek usulde vergilendirilecek olanlar ve gerçek usulde vergilendirilen mükelleflerin bir daha hiçbir şekilde götürü usule dönemeyecekleri, bu kişilerin aynı türden iş yapan eş ve çocuklarının da bu faaliyetleri nedeniyle götürü usulden yararlanamayacakları hk.

Karar Metni

Danıştay 3. Daire E. 1995/1048 K. 1996/346 T. 6.2.1996 GERÇEK USULDEN GÖTÜRÜ USULE GEÇİŞ HERHANGİ BİR ŞEKİLDE GERÇEK USULDE VERGİLENDİRİLECEK OLANLAR VE GERÇEK USULDE VERGİLENDİRİLEN MÜKELLEFLERİN BİR DAHA HİÇBİR ŞEKİLDE GÖTÜRÜ USULE DÖNEMEYECEKLERİ, BU KİŞİLERİN AYNI TÜRDEN İŞ YAPAN EŞ VE ÇOCUKLARININ DA BU FAALİYETLERİ NEDENİYLE GÖTÜRÜ USULDEN YARARLANAMAYACAKLARI HK. 193/md. 50 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Karşı Taraf : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti : Yükümlü adına gerçek usulde gelir vergisi mükellefiyeti tesisi işlemine karşı açılan davayı; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 3946 sayılı Kanunla değişik 50. maddesinde, herhangi bir şekilde gerçek usulde vergilendirilecek olanlar ve gerçek usulde vergilendirilen mükelleflerin bir daha hiçbir şekilde götürü usule dönemeyecekleri, bu kişilerin aynı türden iş yapan eş ve çocuklarının da bu faaliyetleri nedeniyle götürü usulden yararlanamayacaklarının belirtildiği, olayda, yükümlünün 4.5.1994 günü tuhafiyecilik işine başladığı adreste, daha önce babasının aynı işi gerçek usulde mükellefiyet tesisi suretiyle yürüttüğünün taraflar arasında ihtilafsız olduğu, anılan yasa hükmü uyarınca yükümlünün götürü usulde vergilendirilmesinin genel ve özel şartlarına durumu uysa dahi babası gibi gerçek usulde vergilendirilmesiyle ilgili işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden ... İkinci Vergi Mahkemesinin 14.11.1994 gün ve E: 1994/1086, K: 1994/1101 sayılı kararının; kanunda çocuk tabiri kullanıldığını kendisinin çocuk olmadığını, 20 yaşında olup ayrı evde yaşadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Tetkik Hakimi : ... Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı : ... Düşüncesi : Gelir Vergisi Kanununun 3946 sayılı Kanunun 1.1.1994 tarihinde yürürlüğe giren 11 nci maddesiyle değişik 50 inci maddesinin son fıkrasında; herhangi bir şekilde gerçek usulde vergilendirilecek olanlar ile gerçek usulde olan mükelleflerin, bir daha hiçbir şekilde götürü usule dönemeyecekleri; bu kişilerin aynı türden iş yapan eş ve çocuklarının da bu faaliyetleri nedeniyle götürü usulden yararlanamayacakları öngörülmüştür. Fıkrada; çocuklar için getirilen kısıtlamanın geçerli olabilmesi, çocukların velayet altında olmaları veya babaları ile birlikte oturmaları koşuluna bağlı kılınmadığından; temyiz dilekçesinde ileri sürülen hususlar, anılan hükme dayanılarak verilen Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte değildir. Bu nedenle; temyiz isteminin reddinin uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan ... İkinci Vergi Mahkemesinin 14.11.1994 gün ve E: 1994/1086, K: 1994/1101 sayılı karar...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1995/1026 · K. 1996/355

7 Şubat 1996

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1997/245 · K. 1998/543

12 Şubat 1998

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/5656 · K. 1998/4468

24 Kasım 1998

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1995/3915 · K. 1996/1075

28 Mart 1996

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 2001/210 · K. 2001/336

12 Ekim 2001

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2013/5252 · K. 2015/1801

27 Nisan 2015