Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Bölge Adliye Mahkemesi/E. 2021/764 · K. 2021/804
Bölge Adliye MahkemesiBakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2021/764 K. 2021/804

E. 2021/764K. 2021/80416 Eylül 2021
mücbir sebepkira bedelikira sözleşmesiistirdatbaşvurunun redditicari işletme rehnigörevli mahkemeistinaf yoluödeme emri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahkememizde görülmekte olan İstirdat (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan dosya incelemesi neticesinde; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili vermiş olduğu dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin, 01.05.2015 tarihli kira sözleşmesi ile "... Mah. ... Sk. No:... .../..." adresinde mukim davalıya ait taşınmazda kiracı olarak bulunmakta olduğunu, müvekkili şirketin perakendeci bir şirket olup, müşterilerinin tekstil, züccaciye, aksesuar, kozmetik vs. ihtiyaçlarını karşılamakta olduğunu, bu faaliyet konularını gerçekleştirmek içinde söz konusu mağazayı "işyeri" olarak kullanmak üzere kiralamış olduğunu, tüm dünyayı ve ülkemizi etkisi altına alan Covid-19 adı verilen virüs nedeniyle müvekkili şirketin ekonomik olarak zor günler geçirdiğini, bu sebeple müvekkili şirket yetkililerinin davalı mal sahipleri ile kira bedelinde indirim yapılması için temasa geçmiş ve karşılıklı imza...

Karar Metni

T.C. BAKIRKÖY 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2021/764 Esas KARAR NO : 2021/804

DAVA : İstirdat (Ticari Satımdan Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 15/09/2021 KARAR TARİHİ : 16/09/2021 GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 17/09/2021

Mahkememizde görülmekte olan İstirdat (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan dosya incelemesi neticesinde; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili vermiş olduğu dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin, 01.05.2015 tarihli kira sözleşmesi ile "... Mah. ... Sk. No:... .../..." adresinde mukim davalıya ait taşınmazda kiracı olarak bulunmakta olduğunu, müvekkili şirketin perakendeci bir şirket olup, müşterilerinin tekstil, züccaciye, aksesuar, kozmetik vs. ihtiyaçlarını karşılamakta olduğunu, bu faaliyet konularını gerçekleştirmek içinde söz konusu mağazayı "işyeri" olarak kullanmak üzere kiralamış olduğunu, tüm dünyayı ve ülkemizi etkisi altına alan Covid-19 adı verilen virüs nedeniyle müvekkili şirketin ekonomik olarak zor günler geçirdiğini, bu sebeple müvekkili şirket yetkililerinin davalı mal sahipleri ile kira bedelinde indirim yapılması için temasa geçmiş ve karşılıklı imza altına alınan bir EK PROTOKOL ile İç İşleri Bakanlığı'nın genelgesi ile sokağa çıkma yasağı ilan edilen aylara ilişkin kira bedelinde indirime gidilmiş olduğunu, 2020 yılının belli dönemlerinde ve aralıklarla yaşanan tam kapanmalar ve karantina uygulamalarının 2021 yılında da devam etmiş olduğunu, Mayıs 2021 itibariyle uygulanan bu sert kapanma tedbirlerinden dolayı hiçbir mağazasını açamayan müvekkili şirketin de 2020'deki kapanmalarda olduğu gibi kiraya verenlerle iletişime geçmiş ve Mayıs ayı boyunca sadece 10 gün açabildiği mağazanın kirasının yarısı (%50) oranında indirilmesini talep etmiş olduğunu, ancak davalı mağaza sahibinin sert önlemlerin alındığı ve tam kapanmaya neden olan pandemi sürecini ve bu sürecin yol açtığı ekonomik krizin ağır sonuçlarını yok saymış olduğunu, bu durumda müvekkili şirketin iyi niyetli bütün girişimleri sonuçsuz kalmış ve kirasını ödeyemeyen müvekkiline örnek no 13 ödeme emriyle takip başlatılmış ve müvekkilinin söz konusu takip nedeniyle kirayı ödemek zorunda kalmış olduğunu, oysa kira sözleşmesindeki külfetin -Covid19 dönemindeki kira bedelleri- hak ve nesafet ilkesi gözetilerek kiraya veren ile kiracı konumundaki müvekkili şirket arasında paylaştırılması gerektiğini, her ne kadar taraflar ahde vefa ilkesine sıkı sıkıya bağlı olarak sözleşmeye göre edindikleri edimi yerine getirmek zorunda da olsa ortada "MÜCBİR SEBEP" bulunduğunu, Covid-19 salgınının mücbir sebep olarak kabul edilmesi gerektiğini, nitekim salgın hastalığın mücbir sebep olarak kabul edilmesi gerektiğinin YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NUN 27.06.2018 tarihli 2017/90E. 2018/1259K. Sayılı Kararıyla da sabit olduğunu beyanla; müvekkilinden haksız ve dayanaksız olarak tahsil edilen 2.629,89 TL asıl, 588,61TL Fer'ileri olmak üzere toplam 3.218,5 TL'nin istirdadına karar verilerek davalarının kabulüne, yargılama gideri ve ücret-i vekaletin daval...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu, m. 154

(Değişik: 18/2/1965-538/74 md.)

Benzer Kararlar

Bölge Adliye MahkemesiBakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2021/770 · K. 2021/819

20 Eylül 2021

Bölge Adliye MahkemesiBakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2021/164 · K. 2021/364

6 Nisan 2021

Bölge Adliye MahkemesiBakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2021/559 · K. 2021/721

5 Temmuz 2021

Bölge Adliye MahkemesiBakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2021/783 · K. 2021/861

28 Eylül 2021

Bölge Adliye MahkemesiBakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2021/389 · K. 2021/826

15 Eylül 2021

Bölge Adliye MahkemesiBakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2021/1021 · K. 2021/1148

10 Aralık 2021