Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2011/12668 · K. 2012/5977
DanıştayDanıştay 14. Daire Kararları

Esas No:2011/12668 Karar No:2012/5977

E. 2011/12668K. 2012/597721 Eylül 2012
deniz kirliliğipara cezasıbelirlilik ilkesi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Çevre kanunu'nun 20. maddesi uyarınca tesis edilen işlemde, söz konusu maddenin hangi bendi ya da fıkrası esas alınarak tesis edildiğinin belirtilmemesinin, hukuk devletinin temel ilkelerinden olan "belirlilik" ilkesine uygun olmadığı, bu nedenle, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı hakkında.

Karar Metni

14. Daire 2011/12668 E. , 2012/5977 K. "İçtihat Metni" T.C. DANIŞTAY ONDÖRDÜNCÜ DAİRE Esas No : 2011/12668 Karar No : 2012/5977 Kararın Düzeltilmesini İsteyen : … Gemisi Donatanı Vekili : Av. …, Av. … Karşı Taraf : İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Vekili : Av. … İstemin Özeti : Danıştay Altıncı Dairesinin 15.03.2010 günlü, E:2008/1896, K:2010/2668 sayılı kararının, dilekçede belirtilen nedenlerle düzeltilmesi istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Danıştay Tetkik Hakimi : … Düşüncesi : Yasa koyucu, kamu düzeninin korunması amacıyla ceza hukuku alanında hangi eylemlerin suç sayılacağı ve suç sayılan bu eylemlerin hangi tür ve ölçüde cezai yaptırıma bağlanacağı konusunda takdir yetkisine sahip olmakla birlikte, kamu idarelerinin ise, cezaların yasallığı ve hukuksal güvenlik ilkelerinin gereği olarak, farklı ve keyfi uygulamalara neden olmamak için, idari yaptırımlarının; uygun geçerli sebepleri ve yasal dayanağını idari işlemlerde göstermesi gerekir. Bu durumda, davacıya isnat edilen suçun 2872 sayılı Çevre Kanunun 20. maddesinin hangi fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği hususunu açıkça ortaya konulmasının, belirlilik ilkesi gereği kişilerin işledikleri suçun karşılığını bilmeleri açısından önem arzetmesi nedeniyle, 2872 sayılı Çevre Kanunun 20. maddesinin, tek başına para cezasının yasal dayanağı olarak kabulunun mümkün olmadığı, verilen para cezasının karşılığı olan anılan Kanunun 20. maddesinin ilgili fıkrası veyahut bendinin açıkça belirtilmesi gerektiğinden, davacının fiilinin açık olarak tanımlanması ve fiilin karşılığı cezanın ifade edilmesi gerekirken bu değerlendirme yapılmaksızın tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından davanın reddi yolundaki temyize konu İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığından Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Ondördüncü Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine göre kararın düzeltilmesi istemi yerinde görüldüğünden, Danıştay Altıncı Dairesinin 15.03.2010 günlü, E:2008/1896, K:2010/2668 sayılı kararı kaldırılarak, işin esası yeniden incelendi. Dava; deniz kirliliğine sebebiyet verildiğinden bahisle, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmış, İdare Mahkemesince; deniz kirliliği tespit ekiplerinin 23.12.2006 tarihinde yapılan denetimler sırasında; … açıklarında … bayraklı … isimli geminin çevre kirliliğine sebebiyet verdiğini gözlemledikleri ve bunun üzerine gemiye geldikleri ve geminin denize atık su dökmekte olduğu konusunda tespit tutanağı düzenledikleri, geminin ve kirlenen mahallin fotoğrafını çektikleri, gemiden ve kirlenen mahalden(denizden) numune aldıkları, alınan numunelerin laboratuvarda yapılan analizleri sonucunda; denize bırakılan pis suyun, denizin alıcı ortam standartl...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu, m. 54

Kararın düzeltilmesi:

İlgili Mevzuat

§

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu, Madde 54

Kararın düzeltilmesi:

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 6. Daire Kararları

E. 2000/3626 · K. 2001/5220

6 Kasım 2001

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1996/5573 · K. 1998/1502

30 Nisan 1998

DanıştayDanıştay 10. Daire Kararları

E. 2000/1220 · K. 2001/55

15 Ocak 2001

DanıştayDanıştay 8. Daire Kararları

E. 2012/11333 · K. 2013/000

16 Temmuz 2013

DanıştayDanıştay 6. Daire Kararları

E. 2002/2363 · K. 2003/3420

2 Haziran 2003

DanıştayDanıştay 6. Daire Kararları

E. 2004/8298 · K. 2006/6107

13 Aralık 2006