Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1995/5431 · K. 1996/4325
DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

Esas No:1995/5431 Karar No:1996/4325

E. 1995/5431K. 1996/432521 Kasım 1996
ihracat istisnası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Yükümlü şirket tarafından yurt dışındaki müşterileri için yapılan aracılık hizmetlerinden yurt içinde yararlanıldığından, söz konusu hizmetin ihracat istisnası kapsamında mütalaa edilmesine olanak bulunmadığı hk.

Karar Metni

Danıştay 11. Daire E. 1995/5431 K. 1996/4325 T. 21.11.1996 İHRACAT İSTİSNASI YÜKÜMLÜ ŞİRKET TARAFINDAN YURT DIŞINDAKİ MÜŞTERİLERİ İÇİN YAPILAN ARACILIK HİZMETLERİNDEN YURT İÇİNDE YARARLANILDIĞINDAN, SÖZ KONUSU HİZMETİN İHRACAT İSTİSNASI KAPSAMINDA MÜTALAA EDİLMESİNE OLANAK BULUNMADIĞI HK. 3065/md. 11 , 12 Temyiz İsteminde Bulunan: ... Turizm ve Uluslararası Transit Organizasyonu A.Ş. Vekili : Av. ... Karşı Taraf : ... Vergi Dairesi Başkanlığı İstemin Özeti : Uluslararası transit taşımacılık işi yapan yabancı firmalara müşavirlik hizmeti veren yükümlü şirketin yaptığı aracılık hizmetlerinin istisna kapsamında olmadığı sonucuna varılarak düzeltme fişine dayanılarak 1992 yılının Mayıs dönemi için kaçakçılık cezalı katma değer vergisi salınmıştır. ... Vergi Mahkemesi 19.10.1995 gün ve E:1994/1262, K:1995/1111 sayılı kararıyla; 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 4., 6. maddesi (b) bendi ile getirilen genel kurala göre, hizmetin Türkiye'de yapılması, değerlendirilmesi veya hizmetten Türkiye'de faydalanılması hallerinde vergi yükümlülüğünün meydana geleceği, aynı Kanunun 11. maddesi 1-a ve 12. maddelerine göre ihracat teslimlerine ilişkin hizmetler ile yurt dışındaki bir müşteri için yapılan ve yurt dışında faydalanılma sonucunu doğuran hizmetlerin varlığı halinde ise vergi istisnasının söz konusu olabileceği, buna göre kanunun 12. maddesiyle getirilen istisna hükmü düzenlenirken sadece hizmetin yurt dışındaki bir müşteri için yapılmış olması ile yetinilmeyip, hizmetten Türkiye'de faydalanılma halini öngören genel kural göz önünde tutulduğunda, 12. maddenin 2-b bendi hükmüyle münhasıran yurt dışında faydalanılmayı içeren daha özel bir koşulun arandığının anlaşıldığı, bu durumda, yükümlü şirketin yurt dışındaki müşteriler için yaptığı aracılık hizmetlerinden yurt içinde faydalanıldığı ve bu haliyle kanunda aranan özel şart gerçekleşmediğinden, yükümlü şirketin ihracat istisnasından yararlanamayacağı, ancak olayın alış tarzı nazaran alındığında kaçakçılık cezasının kusara çevrilmesi icap ettiği gerekçesiyle vergi aslı aynen tasdik edilmek, ceza ise kusura çevrilmek suretiyle tarhiyat değişiklikle onanmıştır. Yükümlü şirket tarafından, hizmet yurt içinde verilmekle birlikte hizmetten yurt dışındaki müşterilerin faydalanması karşısında ihracat istisnasından yararlanmaları gerektiği ileri sürülerek mahkeme kararının bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Savcısı ...'ın Düşüncesi: İleri sürülen bozma nedenleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1 numaralı bendinde öngörülen nedenlerden hiçbirisine girmediğinden, temyiz isteğinin reddi ile hukuka ve usul hükümlerine uygun bulunan vergi mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1996/2637 · K. 1997/1150

2 Nisan 1997

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1995/3559 · K. 1996/295

23 Ocak 1996

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 1997/329 · K. 1998/446

25 Aralık 1998

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2008/3666 · K. 2010/4850

12 Ekim 2010

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2004/1735 · K. 2005/2877

13 Ekim 2005

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2008/3510 · K. 2010/204

28 Ocak 2010