Murisin işyerindeki demirbaşların mirasçılarına intikalinin katma değer vergisinin konusuna girmediği hk.
Danıştay 11. Daire E. 1995/1184 K. 1995/1089 T. 10.4.1995 DEMİRBAŞLARIN MİRASÇILARA İNTİKALİ KATMA DEĞER VERGİSİNİN KONUSU MURİSİN İŞYERİNDEKİ DEMİRBAŞLARIN MİRASÇILARINA İNTİKALİNİN KATMA DEĞER VERGİSİNİN KONUSUNA GİRMEDİĞİ HK. 3065/md. 1 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... Varisi ... İstemin Özeti : Murislerinin 7.9.1991 tarihinde ölümü nedeniyle yapılan inceleme sonucu büro malzemesi olan 58 adet demirbaşın 1991 yılı Eylül dönemi için varisler tarafından beyan edilen katma değer vergisi matrahına ilave edilmediğinin tespiti üzerine varis adına hissesi oranında isabet eden katma değer vergisi üzerinden kaçakçılık cezası kesilmiştir. ... Vergi Mahkemesi 30.9.1992 gün ve E:1992/188; K:1992/416 sayılı kararıyla; ölümle mükellefiyetin sona erdiği, 1991 yılı Eylül dönemi için mirasçılar tarafından murisin vergiye tabi geliri tespit edilerek hisseleri oranında beyan edileceği bunun dışında ölümle birlikte mirasçılara intikal eden menkul ve gayrimenkul mallar için de veraset ve intikal vergisi beyannamesi verileceği, bu durumda murisin iş yerinde bulunan ve ölümle birlikte mirasçılara intikal eden demirbaşlar katma değer vergisi konusuna girmeyip veraset ve intikal vergisi kapsamına girdiğinden katma değer vergisi tarhiyatı üzerinden kesilen kaçakçılık cezasında isabet görülmediği, katma değer vergisi tarhiyatının da aynı gerekçelerle mahkemelerinin 30.9.1992 gün ve 425 sayılı kararlarıyla terkin edildiği gerekçesiyle kaçakçılık cezasını kaldırmıştır. Davalı idarece, söz konusu demirbaşların ölüm tarihi itibarıyla bir gelir ve hasılat unsuru olarak değerlendirilip emsal bedelleri üzerinden kayıtlara intikal ettirilmesi, serbest meslek kazancına ilavesi ve katma değer vergisi beyannamesi ile beyan edilmesi gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Savcısı ...'nun Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Onbirinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Bu nedenle temyiz isteminin reddine, ... Vergi Mahkemesinin 30.9.1992 gün ve E:1992/188, K:1992/416 sayılı kararının onanmasına, 10.4.1995 günün...