İşbu karar Sözleşmenin 44 § 2. maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecek olup şekli bazı düzeltmelere tabi tutulabilir. Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan ve (26136/95) başvuru no’lu davanın nedeni M.Ö. ve M.R.Ö.’nün (başvuranlar) Avrupa İnsan Hakları Komisyonuna 22 Ekim 1994 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) Temel İnsan Haklarını güvence altına alan eski 25. maddesi uyarınca yapmış olduğu başvurudur. Başvuranların kimliklerinin açıklanmaması talebi Daire Başkanı tarafından kabul edilmiştir. 14 Ocak 1998 tarihinde Komisyon, ikinci başvuranın başvurusunu kabul edilemez bulmuş ve M.Ö.’nün başvurusunu kısmi olarak kabul edilebilir bulmuştur. AVRUPA KONSEYĐ CONSEIL DE L'EUROPE ______________________________________________________________________________________ © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2005. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı...
AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ M.Ö. - TÜRKİYE DAVASI (Başvuru no: 26136/95) KARARIN ÖZET ÇEVİRİSİ STRASBOURG 19 Mayıs 2005 İşbu karar Sözleşmenin 44 § 2. maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecek olup şekli bazı düzeltmelere tabi tutulabilir. Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan ve (26136/95) başvuru no’lu davanın nedeni M.Ö. ve M.R.Ö.’nün (başvuranlar) Avrupa İnsan Hakları Komisyonuna 22 Ekim 1994 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) Temel İnsan Haklarını güvence altına alan eski 25. maddesi uyarınca yapmış olduğu başvurudur. Başvuranların kimliklerinin açıklanmaması talebi Daire Başkanı tarafından kabul edilmiştir. 14 Ocak 1998 tarihinde Komisyon, ikinci başvuranın başvurusunu kabul edilemez bulmuş ve M.Ö.’nün başvurusunu kısmi olarak kabul edilebilir bulmuştur. AVRUPA KONSEYĐ CONSEIL DE L'EUROPE ______________________________________________________________________________________ © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2005. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.
OLAYLAR Başvuran 1933 doğumlu memur emeklisi olup Bartın’da ikamet etmektedir. Olayların meydana geldiği dönemde başvuran bir tarım arazisine diğerleri ile birlikte N.C. ile müşterek hissedar olduğunu ileri sürmekteydi. 10 Mayıs 1966 tarihinde N.C. Bartın Asliye Hukuk Mahkemesine giderek sözkonusu araziyi fiilen ekip biçen üçüncül şahıslar (Genç ailesinden dört kişi) hakkında “men-i müdahale” başvurusunda bulunmuştur. 9 Eylül 1970 tarihli kararı ile Asliye Hukuk Mahkemesi N.C.’yi haklı bulmuş ve mezkur kişilerin araziyi boşaltmalarını kararlaştırmıştır. Yargıtay 27 Nisan 1971 tarihli kararı ile adı geçen arazinin mülkiyetinin N.C.’ye ait olduğunu gösteren yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle hükmü bozmuştur. 2 Eylül 1975 tarihinde davanın sevk edildiği Bartın Kadastro Mahkemesi N.C.’nin talebini reddetmiştir. 15 Temmuz 1977 tarihli temyiz başvurusunun ardından Yargıtay, özellikle derinlemesine bilirkişi teknik incelemesinin bulunmadığı ve tetkikin tamamlanmadığı gerekçesiyle 2 Eylül 1975 tarihli kararı bozmuştur. Başvuran, 26 Temmuz 1989’da Bartın Kadastro Mahkemesi’ndeki süreçte sözkonusu arazi üzerinde miras hakkının bulunduğunu ve N.C. ile müşterek hissedar olduğunu ileri sürmüştür. 3 Temmuz 1991 tarihinde Mahkeme bahsekonu alanlarda devir işlemlerini gerçekleştirmiş ve bilirkişi raporu hazırlatmıştır. Başvuran bu rapora itirazda bulunmuştur. 16 Kasım 1994’te Bartın Kadastro Mahkemesi N.C.’nin itirazını reddetmiş ve arazinin karşı taraf adına (Genç ailesinin dört üyesine) tapu sicil kaydına geçirilmesine hükmetmiştir. Bu duruşma yüz celse sürm...