Dilipak/TÜRKİYE DAVASI

© T.C. Adalet Bakanlığı, 2015. Bu gayri resmi çeviri, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü İnsan Hakları Daire Başkanlığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme açısından bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü İnsan Hakları Daire Başkanlığına atıfta bulunmak suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir. AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ ESKİ İKİNCİ BÖLÜM DİLİPAK / TÜRKİYE DAVASI (Başvuru No. 29680/05) KARAR STRAZBURG 15 Eylül 2015 İşbu karar Sözleşme’nin 44 § 2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecek olup bazı şekli değişikliklere tabi tutulabilir.

DİLİPAK / TÜRKİYE KARARI 1 Dilipak / Türkiye davasında, Başkan Guido Raimondi, Yargıçlar Işıl Karakaş, András Sajó, Paulo Pinto de Albuquerque, Helen Keller, Paul Lemmens, Robert Spano, ve Bölüm Yazı İşleri Müdür Yardımcısı Abel Campos’un katılımıyla Daire halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (Eski İkinci Bölüm) 7 Temmuz 2015 tarihinde gerçekleştirdiği kapalı oturumdaki müzakereler sonucunda anılan tarihte aşağıdaki kararı vermiştir: USUL 1. Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan davanın (No. 29680/05) temelinde, Türk vatandaşı Abdurrahman Dilipak’ın (“başvuran”) 22 Temmuz 2005 tarihinde İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilişkin Sözleşme’nin (“Sözleşme”) 34. maddesi uyarınca yapmış olduğu başvuru bulunmaktadır. 2. Dilipak, İstanbul Barosuna bağlı Avukat S. Döğücü tarafından temsil edilmiştir. Türk Hükümeti (“Hükümet”) ise kendi görevlisi tarafından temsil edilmiştir. 3. Başvuru, 8 Nisan 2009 tarihinde Hükümete bildirilmiştir.

2 DİLİPAK / TÜRKİYE KARARI OLAYLAR I. DAVANIN KOŞULLARI 4. Başvuran 1949 doğumlu olup, İstanbul’da ikamet etmektedir. Gazeteci ve yazar olan başvuran, insan hakları aktivisti olduğunu beyan etmektedir. 5. Abdurrahman Dilipak, Türkiye’de Cuma adlı haftalık derginin 29 Ağustos 2003 tarihli 84. sayısında bir makale yayımlamıştır. “Paşalar Laf Dinlemezse” başlıklı makalesinde, emekliliğe ayrılacak olan yüksek rütbeli askerler hakkında eleştirel sözler yer almaktaydı. Abdurrahman Dilipak, silahlı kuvvetler mensubu bazı generallerin, ülkenin genel politikasına kolayca müdahalede bulunmak için bir bahane olarak kullanılan köktendinciliğin ve anti-laikliğin yükselişe geçtiğini iddia ederek bu yönde yanlış uyarılarda bulunduklarını ve kendi dünya görüşlerine uygun düşen siyasi bir atmosfer oluşturma amacıyla bazı iş ve medya çevreleriyle, üst düzey görevlilerle ve hatta mafyayla bağlantılar kurduklarını ima etmiştir. Bahse konu üst düzey görevlilerin, “millet adına, milletin geleceğine tek başlarına karar verme” yerine, emeklilik dönemlerinde siyasi bir parti kurmalarını ve siyasi projelerini halka açıklamalarını tavsiye etmiştir. Ülkenin genel politikasına karıştıklarını iddia ettiği ordu generalle...