Mahkemece verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf talebinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya okunup gereği düşünüldü: TALEP: Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının "..." adlı özel konaklama tesisi sınıfında faaliyet gösterdiğini, buna ilişkin olarak TC Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından verilmiş olan turizm işletme belgesinin bulunduğunu, davalı kurum tarafından yapılan abone sözleşmesine ve fatura incelemelerinde yüksek tarife üzerinden hesaplama yapıldığının tespit edildiğini, davacı şirketin turizm işletme belgesinin mevcut olduğu için 2634 sayılı kanunun 16. maddesi kapsamında su faturalarına sanayi ve meskenlere uygulanan tarifenin en düşüğü üzerinden ücretlendirme yapılması gerektiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL olmak üzere, alacağın ödeme tarihlerinden...
T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 24. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2021/1266 - 2023/336 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2021/1266 KARAR NO : 2023/336 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 08/07/2021 NUMARASI : 2020/602 E.- 2021/443 K.
DAVACI : VEKİLİ : DAVALI : VEKİLİ : DAVANIN KONUSU : ALACAK İSTİNAF TALEBİNDE BULUNAN : DAVACI VEKİLİ KARAR TARİHİ : 22/02/2023 KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 24/02/2023 Mahkemece verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf talebinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya okunup gereği düşünüldü: TALEP: Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının "..." adlı özel konaklama tesisi sınıfında faaliyet gösterdiğini, buna ilişkin olarak TC Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından verilmiş olan turizm işletme belgesinin bulunduğunu, davalı kurum tarafından yapılan abone sözleşmesine ve fatura incelemelerinde yüksek tarife üzerinden hesaplama yapıldığının tespit edildiğini, davacı şirketin turizm işletme belgesinin mevcut olduğu için 2634 sayılı kanunun 16. maddesi kapsamında su faturalarına sanayi ve meskenlere uygulanan tarifenin en düşüğü üzerinden ücretlendirme yapılması gerektiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL olmak üzere, alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı şirketin abone olduğunda Turizm Teşvik Belgesini davalı şirkete ibraz etmediğini, sonradan ibraz edilen belge ile geriye dönük olarak indirim uygulanmasının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. MAHKEME KARARI: Mahkemece, indirimli tarife uygulamasına yasal değişiklikle son verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı süresinde davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:Davacı vekili istinaf dilekçesinde, davacı şirketin Turizm Teşvik Belgesinin bulunması nedeni ile indirimli tarifeden faydalanması gerektiğini, 2634 sayılı T.T Kanunu'nun özel norm niteliğinde olduğunu, 4736 sayılı Kanun'un genel norm niteliğinde olduğunu, Danıştay 8. Dairesi'nin 13.12.2018 tarih 2018/12815 E.- 2018/8326 K. sayılı kararının, Yargıtay 3. H. Dairesi'nin 2016/16934 E. 2018/4660 K.sayılı kararlarının emsal nitelikte olduğunu, mahkeme kararının hatalı olduğunu, tarifenin yanlış belirlendiğini ve bu nedenle fazla bedel tahsil edildiğini belirterek, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. GEREKÇE: Davada, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesinden kaynaklanan davacı abone tarafından fazla ödendiği iddia edilen su bedellerinin davalıdan tahsili talebine ilişkindir. Uyuşmazlık, turizm teşvik belgeli işletmeye ait su tüketim bedellerinin o bölgedeki sanayi ve meskenlere uygula...