Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/27212 · K. 2022/5197
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27212 K. 2022/5197

E. 2020/27212K. 2022/519721 Mart 2022
tekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın, Bakırköy Adliyesi içinde bulunan baro odasından, katılanın cüzdanını çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCKnın 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 142/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılması, anılan iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/27212 E. , 2022/5197 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, Bakırköy Adliyesi içinde bulunan baro odasından, katılanın cüzdanını çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCKnın 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 142/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılması, anılan iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Tekerrüre esas alınan Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2012 tarihli ve 2012/540 Esas - 2012/1168 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının, Dairemizin 25.01.2018 tarihli ve 2017/4600 Esas 2018/330 Karar sayılı ilamı ile 5271 sayılı CMKnın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca kanun yararına bozulmasına, ancak aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; CMUKnın 326/son maddesi gözetilerek infazın 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verildiğinin; böylece 25.01.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılan anılan mahkumiyet kararının, temyiz incelemesine konu dosyadaki suç tarihi olan 12.11.2013 tarihinden sonra kesinleştiğinin ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağının; ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 10.04.2013 tarihinde kesinleşen İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2009 tarihli ve 2006/646 Esas - 2009/902 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasından ibaret olan mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUKnın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, 10.04.2013 tarihinde kesinleşen İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2009 tarihli ve 2006/646 Esas - 2009/902 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCKnın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mük...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 10

X. Kanun önünde eşitlik

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28837 · K. 2022/9527

17 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29133 · K. 2022/9955

23 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28416 · K. 2022/10493

26 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29136 · K. 2022/9969

23 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29105 · K. 2022/10139

24 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27169 · K. 2022/7088

11 Nisan 2022