Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/2082 · K. 2022/3093
Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2022/2082 K. 2022/3093

E. 2022/2082K. 2022/30934 Nisan 2022
cezai şartecrimisilkira sözleşmesimenfi tespitsözleşme süresikira bedelikiralananın tahliyesiözel mülkiyetsözleşmenin feshitazminatbedel tahsilitespit davasıbilirkişi raporubozma kararıdeğerlemegörevli mahkemeidari işlem
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; davalı ile 12/05/2010 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi imzaladığını, kira sözleşmesine dayalı olarak taşınmazda bulunduğunu, davalının kira sözleşmesinin süresinin bitiminin ardından ecrimisil bedeli olarak aylık kira bedeli tahsil etmeye devam ettiğini, taşınmazı 10/01/2014 tarihinde tahliye ettiğini ancak davalının kira sözleşmesinin 14. maddesini gerekçe göstererek 52.355,24 TL cezai şart talep ettiğini, aynı dönem için hem ecrimisil tahakkuk etmesinin hem de cezai şart alacağı talep edilmesinin usulsüz olduğunu iddia ederek; 52.355,24...

Karar Metni

3. Hukuk Dairesi 2022/2082 E. , 2022/3093 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ VEK. AV. ...

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 12/05/2010 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi imzaladığını, kira sözleşmesine dayalı olarak taşınmazda bulunduğunu, davalının kira sözleşmesinin süresinin bitiminin ardından ecrimisil bedeli olarak aylık kira bedeli tahsil etmeye devam ettiğini, taşınmazı 10/01/2014 tarihinde tahliye ettiğini ancak davalının kira sözleşmesinin 14. maddesini gerekçe göstererek 52.355,24 TL cezai şart talep ettiğini, aynı dönem için hem ecrimisil tahakkuk etmesinin hem de cezai şart alacağı talep edilmesinin usulsüz olduğunu iddia ederek; 52.355,24 TL cezai şart tazminatı yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir. Davalı; ecrimisil tahakkuk işleminin idari işlem olduğunu, davaya konu yerin 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre kiralandığını, buna rağmen davacının kira sözleşmesinin süresinin bitiminde kiralananı tahliye etmediğini, kiralananın 2886 sayılı Kanun'a göre özel düzenlemeye tabi bulunması nedeniyle, cezai şart talebinin yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davanın açıldığı asliye hukuk mahkemesince; davanın reddine dair verilen karar, davacının temyizi üzerine, Dairece verilen 13/02/2020 tarihli ve 2019/4739 E 2020/1224 K sayılı kararla; davaya bakmaya görevli mahkemelerin sulh hukuk mahkemeleri olduğundan bahisle görev yönünden bozulmuştur. Bozma kararına uyularak verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine dosyanın gönderildiği mahkemece; davacının tacir olup sözleşme uyarınca cezai şarttan sorumlu olduğu, ancak talep konusu cezai şartın davacının ekonomik mahvına sebep olabileceğinin bilirkişi raporundan anlaşıldığı, bu durumda cezai şarttan %30 oranında 15.706,57 TL indirim yapılması gerektiği, ayrıca aynı dönem için hem ecrimisil hem de cezai şart bedeli talep edilmeyeceğinden ödenen 10.526,49 TL ecrimisil bedelinin de cezai şarttan mahsubu gerektiği, davacının toplamda 26.233,062 TL cezai şart bedelinden sorumlu olmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davacının davalı tarafından tanzim edilen 14/01/2014 tarihli ve 19761018.622.03/128 sayılı yazı uyarınca talep edilen 52.355,24 TL alacağın 26.233,06 TLsinden borçlu olmadığının tespitine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2- 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun Ecrimisil ve tahliye başlıklı 75. maddesinin ilk fıkrası, "Devletin özel mülkiyetin...

Atıf Yapılan Mevzuat

KesinKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 3

davalarında görev

Benzer Kararlar

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2022/2084 · K. 2022/4835

18 Mayıs 2022

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2022/2224 · K. 2022/3966

25 Nisan 2022

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2022/3142 · K. 2022/4830

18 Mayıs 2022

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2022/4106 · K. 2022/5910

16 Haziran 2022

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2022/2736 · K. 2022/4048

25 Nisan 2022

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2022/2284 · K. 2022/5183

30 Mayıs 2022