Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/26209 · K. 2022/7403
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26209 K. 2022/7403

E. 2020/26209K. 2022/740313 Nisan 2022
savunma hakkı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMKnın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen 18/02/2016 tarihli hükümde, temyiz süresinin başlangıcının tefhim ve tebliğ olarak belirtilmesi karşısında, sanığın 09/03/2016 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın suçu personel dışında kimsenin girmesine izin verilmeyen hemşire odasında işlediği anlaşıldığından; zamanaşımı süresi içinde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dava açılması olanaklı görülmüştür. 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/26209 E. , 2022/7403 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMKnın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen 18/02/2016 tarihli hükümde, temyiz süresinin başlangıcının tefhim ve tebliğ olarak belirtilmesi karşısında, sanığın 09/03/2016 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın suçu personel dışında kimsenin girmesine izin verilmeyen hemşire odasında işlediği anlaşıldığından; zamanaşımı süresi içinde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dava açılması olanaklı görülmüştür. 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/6839 · K. 2022/16801

13 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/22451 · K. 2022/4853

16 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/2927 · K. 2022/8496

27 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/7247 · K. 2022/16003

4 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32106 · K. 2022/10244

24 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28981 · K. 2022/8767

9 Mayıs 2022