Taraflar arasındaki alacak davasında yapılan yargılama sonucunda Bolu İş Mahkemesinin 01.11.2018 tarihli ve 2017/455 Esas, 2018/488 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 26.02.2019 tarihli ve 2019/143 Esas 2019/279 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne kesin olarak karar verilmiştir. Somut olayda, işveren Şirket vekili tarafından yukarıda safahati açıklanan davaya ilişkin olarak yargılamanın iadesi talebinde bulunulmuştur. Taraflar arasındaki alacak davasına ilişkin yargılamanın iadesi talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda, Bölge Adliye Mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı yargılamanın...
9. Hukuk Dairesi 2022/5427 E. , 2022/6294 K.
"İçtihat Metni"
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi
KARŞI TARAF DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN İADESİ
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bolu İş Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasında yapılan yargılama sonucunda Bolu İş Mahkemesinin 01.11.2018 tarihli ve 2017/455 Esas, 2018/488 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 26.02.2019 tarihli ve 2019/143 Esas 2019/279 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.
Somut olayda, işveren Şirket vekili tarafından yukarıda safahati açıklanan davaya ilişkin olarak yargılamanın iadesi talebinde bulunulmuştur.
Taraflar arasındaki alacak davasına ilişkin yargılamanın iadesi talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda, Bölge Adliye Mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı yargılamanın iadesini talep eden vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Mahkemenin yargılamanın iadesi talebi sonucunda verdiği karar temyiz edilebilir. Ancak aleyhine yargılamanın iadesi yoluna başvurulan karar kanundan dolayı kesin ise yargılamanın iadesi üzerine verilen karar da asıl karar gibi kesindir; yani temyiz edilemez (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt: V, ..., 2001, s. 5263).
Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince temyiz yolu açık olmak üzere verildiği belirtilen karar hakkında yargılamanın iadesini talep eden taraf vekilince temyiz dilekçesi verilmiş ve dosya incelenmek üzere Dairemize gönderilmişse de dosya içeriğine göre ilk yargılamada davacının 24.503,93 TLlik alacağının kabulüne karar verilmiştir. Talep eden işveren vekilince temyize konu edilen miktar bu itibarla 24.503,93 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TLnin altında kalmaktadır.
KARAR Açıklanan sebeple; Yargılamanın iadesini talep eden vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.