Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Bölge Adliye Mahkemesi/E. 2022/1613 · K. 2025/264
Bölge Adliye MahkemesiAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

E. 2022/1613 K. 2025/264

E. 2022/1613K. 2025/26414 Mart 2025
menfi tespittahsil harcımevduat faizibilirkişi raporutespit davasıgörevli mahkemeborçlu olunmadığının tespititanıma ve tenfizbilirkişi incelemesi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasındaki menfi tespit istemine ilişkin davanın yargılaması sonunda ilamda yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı taraf vekillerince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalılar tarafından davacı şirket aleyhine Ankara 31. İcra Müdürlüğü'nün 2015/27564 esas sayılı dosyası ile takibe başlandığını, takibin dayanağı olarak ise Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/517 esas, 2013/602 karar sayılı tenfiz kararının gösterildiğini, söz konusu kararda; davanın kabulünü, Federal Almanya Cumhuriyeti Stutgurt Eyalet Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 03/12/2009 tarih ve 14 0234/09 sayılı kararının tanınmasına ve tenfizine karar verildiğini, yabancı mahkeme kararında ise 51.129,19 euro ana paranın davalılardan ...'ye, 10.225,84 euro...

Karar Metni

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ 2022/1613 Esas - 2025/264 Karar T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/1613 KARAR NO : 2025/264

TÜRK MİLLETİ ADINA KARAR

BAŞKAN : ... ... ÜYE : ... ... ÜYE : ... ... KATİP : ... ... İNCELENEN DOSYANIN MAHKEMESİ : ANKARA 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ :15/06/2022 NUMARASI :2020/395 Esas 2022/442 Karar

DAVA : Menfi Tespit DAVA TARİHİ : 02/09/2020 KARAR TARİHİ :14/03/2025 GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 14/03/2025

Taraflar arasındaki menfi tespit istemine ilişkin davanın yargılaması sonunda ilamda yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı taraf vekillerince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalılar tarafından davacı şirket aleyhine Ankara 31. İcra Müdürlüğü'nün 2015/27564 esas sayılı dosyası ile takibe başlandığını, takibin dayanağı olarak ise Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/517 esas, 2013/602 karar sayılı tenfiz kararının gösterildiğini, söz konusu kararda; davanın kabulünü, Federal Almanya Cumhuriyeti Stutgurt Eyalet Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 03/12/2009 tarih ve 14 0234/09 sayılı kararının tanınmasına ve tenfizine karar verildiğini, yabancı mahkeme kararında ise 51.129,19 euro ana paranın davalılardan ...'ye, 10.225,84 euro anaparanın Mehmet'e, 211,99 euro ek meblağın davalılara, 12/12/2009 tarihinden itibaren baz faize ek %5 faizle birlikte ödenmesine karar verildiğini, davacı aleyhine başlatılan icra takibinde davalıların davacı şirketten farklı tarihlerde toplam 523.000,00 TL tahsil etmesine karşın, ödemelerin icra dosyasına bildirilmemesi ve fazla faiz nedeniyle icra dosyasının kapatılamadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte davalı tarafın alacak talebinin haklı olduğu varsayımında davacı şirketin temerrüde düşürülmemiş olmasına rağmen hisse karşılığında paranın ödenmiş olduğu tarihten itibaren faiz işletilmesinin açıkça yasalara aykırılık teşkil ettiğini, temerrüt oluşmadan talep edilen faiz yönünden davacının borçlu olmadığının tespitini istediklerini, yabancı mahkeme tarafından verilen kararlarda faiz oranının baz faiz oranı dikkate alınarak hesaplandığını, yabancı ülke para birimine işletilen faiz ile ülkemiz para birimine işletilen faiz oranlarının farklılık gösterdiğini, davalı tarafın alacak talebi yabancı para birimi olmasına rağmen baz faizin dikkate alınmadığını, yabancı mahkeme tarafından hükmedilen faiz oranı ile icra dosyasında talep edilen faiz oranı neticesinde hesaplanan faiz yönünden davacı şirketin borçlu olmadığının tespitini talep ettiklerini, tenfiz tanıma kararında vekalet ücretinin 1.320,00 TL olmasına karşın, icra takibinde 13.200,00 TL talep edildiğinin ve bu tutara faiz işletildiğini, bu yönüyle de fazla talep edilen tutar yönünden borçlu olmadıklarının tespitini talep ettiklerini, sonuç itibariyle, yapılan 523.000,00 TL ödeme de dikkate alınarak, icra ...

Atıf Yapılan Mevzuat

AkıllıKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 355

İncelemenin kapsamı

Benzer Kararlar

Bölge Adliye MahkemesiAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

E. 2025/327 · K. 2025/281

14 Mart 2025

Bölge Adliye MahkemesiAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

E. 2022/681 · K. 2025/255

14 Mart 2025

Bölge Adliye MahkemesiAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

E. 2025/326 · K. 2025/260

14 Mart 2025

Bölge Adliye MahkemesiAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

E. 2024/1404 · K. 2025/270

14 Mart 2025

Bölge Adliye MahkemesiAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

E. 2023/305 · K. 2025/277

14 Mart 2025