Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2024/245 · K. 2025/524
YargıtayHukuk Genel Kurulu

Hukuk Genel Kurulu E:2024/245 K:2025/524

E. 2024/245K. 2025/52416 Eylül 2025
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/18217 Esas, 2022/1577 Karar sayılı BOZMA kararı Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda yeniden bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma...

Karar Metni

Hukuk Genel Kurulu 2024/245 E. , 2025/524 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/191 E., 2022/367 K. ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/18217 Esas, 2022/1577 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda yeniden bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; Ankara ili Mamak ilçesi...Beldesinde davalı şirket tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazda izinsiz olarak taş ocağı faaliyetinde bulunulduğunu, idare tarafından hazırlanan 05.07.2007 tarihli tutanak ile 2000 ilâ 2004 yılları arasında davalı şirketin aldığı malzeme miktarının 640.0 00... olarak tespit edildiğini, bu malzemenin Bayındırlık ve İskân Bakanlığının belirlediği yıllar itibariyle yeniden değerlendirme oranında artırılması sonucunda bulunan birim fiyatlarına göre toplam değerinin 3.980.000,00 TL olduğunu, alındığı belirlenen bu malzeme bedelinin 2.733.350,00 TL'lik kısmının davalı ... Taş Ürünleri San. A.Ş’nin eyleminden kaynakladığının belirlendiğini, söz konusu şirket tarafından 3213 sayılı Kanun’da değişiklik yapan 5177 Kanun’un yürürlük tarihi olan 05.06.2004 tarihine kadar herhangi bir kiralama işlemi yapılmadığını ileri sürerek 2.733.350,00 TL'nin haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davanın husumet yokluğundan ve zamanaşımından reddedilmesi gerektiğini, rödavans işletmecisi olan müvekkili şirketin idareye karşı herhangi bir sorumluluğunun olmadığını, müvekkili firma ile aralarında illiyet bağı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 02.05.2017 tarihli ve 2014/249 Esas, 2017/338 Karar sayılı kararıyla; davacı tarafın 2009 yılı itibariyle zararı ve zarar veren kişiyi öğrendiği, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (BK) 60. maddesi ...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 60

1. Sebeplerin yarışması

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 42

(Değişik: 30/12/1980-2365/5 md.)

Benzer Kararlar

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2024/545 · K. 2025/425

1 Temmuz 2025

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2024/238 · K. 2025/503

9 Eylül 2025

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2024/323 · K. 2025/625

14 Ekim 2025

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2024/218 · K. 2025/495

9 Eylül 2025

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2024/821 · K. 2025/627

14 Ekim 2025

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2024/473 · K. 2025/215

8 Nisan 2025