Hâkimlerin, hakemlik yapıp yapamıyacakları, hakemlerin kendi ücretlerini belli edip edemiyecekleri, ücretlerinin belli edilmesinde avukatlık ücret tarifesinin uygulanıp uygulanamıyacağı konularında Yargıtay Ticaret Dairesinin önceki kararlarının aksine yeni bir içtihat belirmiş olduğundan, Yargıtay Kuruluş Kanununun 6082 sayılı kanunla değiştirilen 8 inci maddesinin (A) bendi uyarınca ve içtihadı birleştirme yolu ile bu çelişmelerin giderilmesi, Daire Başkanlığının 11/4/1964 gün ve 84 sayılı yazısı ile istenmesi üzerine, 13/5/1964 gününde toplanan İçtihadı Birleştirme Hukuk Bölümü Genel Kurulunda olaya ilişkin Ticaret Dairesinin 10/10/1942 gün ve E. 2158 - K. 2312 gün ve E. 2416 - K. 2911, 28/9/1963 gün ve E. 3432 - K. 3515, 21/11/1963 gün ve E. 4310 - K. 4340 sayılı kararları okunup incelendikten ve dairenin önceki kararlarının aksine beliren yeni İçtihad Daire Başkanı tarafından...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu E.1964/1 K.1964/3 T.13.5.1964 R.Gazete No. 11748 R.G. Tarihi: 8.7.1964 HAKEM ÜCRETİ HAKEM ÜCRETLERİNİN BELLİ EDİLMESİNDE, AVUKATLIK ÜCRET TARİFESİ UYGULANAMAZ. Hâkimlerin, hakemlik yapıp yapamıyacakları, hakemlerin kendi ücretlerini belli edip edemiyecekleri, ücretlerinin belli edilmesinde avukatlık ücret tarifesinin uygulanıp uygulanamıyacağı konularında Yargıtay Ticaret Dairesinin önceki kararlarının aksine yeni bir içtihat belirmiş olduğundan, Yargıtay Kuruluş Kanununun 6082 sayılı kanunla değiştirilen 8 inci maddesinin (A) bendi uyarınca ve içtihadı birleştirme yolu ile bu çelişmelerin giderilmesi, Daire Başkanlığının 11/4/1964 gün ve 84 sayılı yazısı ile istenmesi üzerine, 13/5/1964 gününde toplanan İçtihadı Birleştirme Hukuk Bölümü Genel Kurulunda olaya ilişkin Ticaret Dairesinin 10/10/1942 gün ve E. 2158 - K. 2312 gün ve E. 2416 - K. 2911, 28/9/1963 gün ve E. 3432 - K. 3515, 21/11/1963 gün ve E. 4310 - K. 4340 sayılı kararları okunup incelendikten ve dairenin önceki kararlarının aksine beliren yeni İçtihad Daire Başkanı tarafından açıklandıktan sonra, ortada içtihadı birleştirme sebebi bulunduğuna oyçokluğu ile karar verilmekle, işin esası görüşülüp konuşuldu : 1- 9/7/1961 gün ve 334 sayılı Anayasa'nın 134 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında (Hâkimler, kanunda belirtilenlerden başka, genel ve özel hiç bir görev alamazlar.) hükmü konulmuştur. Eski Anayasa'nın yürürlükte bulunduğu sırada Yargıtay Ticaret Dairesinin 10/10/1942 gün ve E. 42 - 2158, K. 2312 sayılı kararında, o Anayasa'nın 57 nci maddede kastedilen vazifenin hâkimlerin hakemliği, vasiliği gibi işler olmadığı kanısı ileri sürülmüş, sonraki uygulamalar da bu yolda devam edegelmiş ise de eski Anayasa'nın 57 nci maddesine benzeyen yeni Anayasa'nın 134 üncü maddesindeki (Genel ve özel hiç bir görev alamazlar.) hükmünün anlamı ve bu yasağın konulmasının sebepleri ile yasa koyucunun güttüğü amacın incelenmesi, konuyu aydınlatmış olacaktır. Görev (Vazife, bir kimseye yüklenen iş, bir kimsenin yapmağa zorunlu bulunduğu iş anlamındadır. Hakem, taraflar arasındaki uyuşmazlığı incelemek, delilleri toplamak, sonucu çerçevesinde uyuşmazlığı karara bağlamak işini yüklenmiştir. Buna göre hakemlik, Anayasa'nın 134 üncü maddesindeki (Görev) sözünün kapsamı dışında bir iş sayılamaz. Taraflarla hakem arasındaki akit, bir özel hukuk ilişkisi (Münasebeti) olup hakemliği kabul eden kimseyi, görevini yerine getirmekle sorumlu kılar. Bu yönden de hakemliğin, 134 üncü maddede belirtilen özel görevlerden olduğu açıktır. Anayasa Tasarısında 134 üncü maddenin son fıkrası yer almamıştır. Bu fıkra, Temsilciler Meclisinde 134 üncü maddenin konuşulması sırasında üyeler tarafından verilen önergeler üzerine maddeye eklenmiş olup üzerinde herhangi bir tartışma yapılmamış olması da, yasa koyucu tarafından hâkimlerin yasada belirtilenlerden başka genel ve özel herhangi bir görev almalarının, kural olarak, yasaklanması amacının güdüldüğünü açıkça göstermektedir. (Temsilc...