23/2/1963 gününde yürürlüğe giren 218 sayılı Af Kanununun 4 üncü maddesine göre (Kanunda müstelzim olduğu cezanın genel affa girip girmediğine bakılmaksızın) 113 sayılı Af Kanununun 134 sayılı kanunla değişik 1 inci maddesinin B ve C bentlerinden eylemli olarak yararlanmış olanların 27/5/1960 tarihinden sonra işledikleri suçlarda 218 sayılı Af Kanunundan yararlanıp yararlanmayacakları konusunda Yargıtay Beşinci Ceza Dairesinin 26/4/1963 gün ve 2591/3575 sayılı ilâmiyle Ceza Genel Kurulunun 8/7/1963 gün ve 5-40/38, 15/7/1963 gün ve 46/42 sayılı ilâmları arasında meydana gelen içtihat uyuşmazlığının çözülmesi için 6/1/1964 gününde toplanan İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunda söz konusu ilâmlar incelenerek uyuşmazlık bulunduğuna oybirliğiyle karar verildikten sonra işin esası görüşülüp gereği düşünüldü: Bir görüşe göre, 113 ve 134 sayılı Af Kanunlarının 1 inci maddesinin A...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu E.1963/1 K.1964/1 T.6.1.1964 R.Gazete No. 11690 R.G. Tarihi: 27.4.1964 AF KANUNUNUN UYGULANMASI KANUNDA SUÇUN GEREKTİRDİĞİ CEZA MİKTARINA BAKILMAKSIZIN, KESİN OLARAK HÜKÜMLENDİRİLMİŞ BULUNUP DA 113 SAYILI AF KANUNUNUN 134 SAYILI KANUNLA DEĞİŞİK 1 İNCİ MADDESİNİN B BENDİNDEN EYLEMLİ OLARAK YARARLANMIŞ OLANLARA, 218 SAYILI AF KANUNU UYGULANMAZ. 23/2/1963 gününde yürürlüğe giren 218 sayılı Af Kanununun 4 üncü maddesine göre (Kanunda müstelzim olduğu cezanın genel affa girip girmediğine bakılmaksızın) 113 sayılı Af Kanununun 134 sayılı kanunla değişik 1 inci maddesinin B ve C bentlerinden eylemli olarak yararlanmış olanların 27/5/1960 tarihinden sonra işledikleri suçlarda 218 sayılı Af Kanunundan yararlanıp yararlanmayacakları konusunda Yargıtay Beşinci Ceza Dairesinin 26/4/1963 gün ve 2591/3575 sayılı ilâmiyle Ceza Genel Kurulunun 8/7/1963 gün ve 5-40/38, 15/7/1963 gün ve 46/42 sayılı ilâmları arasında meydana gelen içtihat uyuşmazlığının çözülmesi için 6/1/1964 gününde toplanan İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunda söz konusu ilâmlar incelenerek uyuşmazlık bulunduğuna oybirliğiyle karar verildikten sonra işin esası görüşülüp gereği düşünüldü: Bir görüşe göre, 113 ve 134 sayılı Af Kanunlarının 1 inci maddesinin A bendindeki affın bir genel af olduğu, 5 yılı geçmeyen hürriyeti bağlayıcı bir cezayı gerektiren bir kanun maddesiyle açılan dâvanın duruşması sonunda sanığın kişiliğine, işin ve oluşun özelliğine uygun bulunarak 5 yılın altında hürriyeti bağlayıcı ceza tertibi ile verilmiş olan hükmün (Bunun dâva safhasındaki aslı genel affa girdiği için) genel affın kapsamına gireceği, bu sebeple bu şekilde verilmiş olan hükümlerin de Af Kanunu ile ortadan kaldırılmış sayılması gerekeceği, diğer bir deyimle özet olarak, hükümlünün eskiden işlediği suçların gerektirdiği ceza 5 yılı geçmediği takdirde genel affa tabi bulunan ve Ceza Kanununun 97 nci maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gereken cezanın 113 sayılı Af Kanununun 1 inci maddesinin A bendi yerine B bendi ile ortadan kaldırılmış olmasının hükümlünün hukuki durumunu değiştirmeyeceğinden 113 sayılı Af Kanununun 1/B maddesinden yararlanmış sayılamayacağı cihetle 218 sayılı Af Kanunundan yararlanacağı ileri sürülmüştür. 1 - 218 sayılı Af Kanununun 4 üncü maddesinde (113 sayılı Af Kanununun 134 sayılı kanunla değişik 1 inci maddesinin B ve C bentlerinden faydalananlarla bunların 27/5/1960 tarihinden sonra işledikleri suçlar hakkında bu kanunun 1 inci maddesi uygulanmaz) diye hüküm konmuştur. Bu hükmün kanuna konmasıyla kanun koyucunun güttüğü amacı araştırmak lâzımdır. Madde hükmü, açık ve yoruma yer verir nitelikte bulunmamakla beraber kanun koyucu, (134 sayılı Af Kanununa göre) 2 sene 2 ay 23 gün önce çıkan Af Kanunlarından faydalanarak, hükümlü olduğu cezayı hiç çekmemiş veya bu cezadan indirme yapılmış veyahut cezasının bir bölümünü çektikten sonra geri kalanından (Af dolayısıyla) kurtulmuş ve böylelikle 113, 134 sayılı kanunla...