23/5/1934 tarihli Resmi Gazete ile yayımlanan 14/2/1934 tarih ve 49/2 sayılı Tevhidi İçtihat Kararının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun tadiline dair olan 2606 sayılı kanun ile 176 ncı maddenin değiştirilmesinden sonra dahi cari ve tatbikı lâzım olup olmadığı hususunda Yargıtay Ticaret Dairesinin 23/3/1942 tarih ve 41/2451-861 sayılı ilâmına aykırı bir çoğunluk meydana gelmiş olduğundan aykırılığın tevhidi içtihat yoliyle halli Ticaret Dairesi Başkanlığının 17/7/1944 gün ve 95 sayılı tezkereleriyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda keyfiyet müzakere edilerek : Sonuçta; Tartışmaların sonunda oyların üçte ikisini geçen bir çoklukla aşağıdaki karara varıldı. Mahkemelerin tatili süresince yapılabilecek ve yapılamıyacak olan işlerin içtihadı birleştirme yolundaki Genel Kurul karariyle ilgili olan tebliğ işleri bahsinde 1086 sayılı kanunun 176 ncı maddesiyle 2606...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1944/26 K.1946/2 T.16.1.1946 TATİL GÜNLERİNDE TEBLİGAT TEBLİĞ İŞLEMLERİ TATİL ZAMANLARINDA DA GEÇERLİ OLARAK YAPILABİLİR. 23/5/1934 tarihli Resmi Gazete ile yayımlanan 14/2/1934 tarih ve 49/2 sayılı Tevhidi İçtihat Kararının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun tadiline dair olan 2606 sayılı kanun ile 176 ncı maddenin değiştirilmesinden sonra dahi cari ve tatbikı lâzım olup olmadığı hususunda Yargıtay Ticaret Dairesinin 23/3/1942 tarih ve 41/2451-861 sayılı ilâmına aykırı bir çoğunluk meydana gelmiş olduğundan aykırılığın tevhidi içtihat yoliyle halli Ticaret Dairesi Başkanlığının 17/7/1944 gün ve 95 sayılı tezkereleriyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda keyfiyet müzakere edilerek : Sonuçta; Tartışmaların sonunda oyların üçte ikisini geçen bir çoklukla aşağıdaki karara varıldı. Mahkemelerin tatili süresince yapılabilecek ve yapılamıyacak olan işlerin içtihadı birleştirme yolundaki Genel Kurul karariyle ilgili olan tebliğ işleri bahsinde 1086 sayılı kanunun 176 ncı maddesiyle 2606 sayılı kanunun aynı maddesi arasında bir fark yoktur. Maddede yapılan değişiklik başka konulardadır. Onun için maddenin metni değiştirilmeden önce verilmiş olan karar bugün yürürlükte bulunmaktadır. Kararın esası aynı kanunun hiç bir değişiklik geçirmiyen 81 inci maddesinin tatil günlerinde aleyhine muamele yapılacak kimsenin muvafakati olmaksızın yapılamıyacak olan işlerden tebliğ işlerinin müstesna tutulmuş olmasıdır. Kanuni tatil günlerinde yapılabileceği bu suretle anlaşılan tebliğ işleri mahkemelerin tatili zamanında da yapılabilmelidir. Usul Kanunumuzun tebliğ işlerini diğer muamelelerden bu suretle ayırması, memleketimizin âdet ve ihtiyaçlarını göz önünde tutmuş olmasından ileri gelmiştir. Yasa koyanın bu düşüncesi 176 ncı madde değişmeden önce de, değiştikten sonra da doğru ve memleketimizin âdet ve ihtiyaçlarına uygundur; aksini düşünmek kanunun hiç bir resmî muameleye müsaade etmediği pazar ve diğer tatil günlerinde yapılmasını caiz gördüğü bir işin nöbetçi mahkemelerce bazı dâvaların bile görüldüğü bir zamanda yapılmasına müsaade etmediğini kabul etmek olur. Bu ise, kanunda prensip ve mantık bakımından bir aykırılık ve ahenksizlik bulunduğuna ihtimal vermek demektir. Prensip birliği bakımından da bu kanunun 81 inci maddesinde kabul edilmiş olan istisna, tebliğ işlerini her türlü tatil günlerinde muteber saymayı icabettirir. 176 ncı maddede yapılamıyacağı gösterilen muamele veya işler arasında tebliğ işlerinin yeri olmadığı, yani; tebliğ muamelelerinin tatil zamanlarında da muteber olarak yapılabileceği bu suretle anlaşılmaktadır. Yukarda yazılı sebeplerden dolayı 14/2/1934 tarih ve 49/2 sayılı tevhidi içtihat kararına Yargıtay dairelerince bugün de uyulmak gereklidir. ----------o----------