2613 sayılı kadastro ve tapu tahriri kanununun 22/e maddesininuygulanmasında harici işlemlere mahkemelerce geçerlilik izafe edilemez.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu E.1970/8 K.1972/8 T.17.4.1972 R.Gazete No.14209 R.G. Tarihi: 8.6.1972 TAPU TAHRİRİ KANUNU 2613 SAYILI KADASTRO VE TAPU TAHRİRİ KANUNUNUN 22/E MADDESİNİN UYGULANMASINDA HARİCİ İŞLEMLERE MAHKEMELERCE GEÇERLİLİK İZAFE EDİLEMEZ. 2613 sayılı Kadastro ve Tapu Tahriri Kanununun 22/E maddesinin uygulanmasında harici (Tapu dışı) işlemlere mahkemelerce geçerlik izafe edilip edilmiyeceği hususunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 5/2/1969 tarih ve 1966/7-397 esas, 1969/91 karar sayılı ilâmı ile Yargıtay Yedinci Hukuk Dairesinin 17/10/1968 tarih ve 1968/4419 esas, 1968/6799 karar sayılı ilâmı arasında İçtihat uyuşmazlığı bulunduğu bildirilmiş, sözü geçen ilâmlar ve daire başkanlığının yazılı mütalâası Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna tevdi edilmiş olmakla tayin edilen 17/4/1972 gününde toplanan kurulda gereği görüşülüp düşünüldü: Yukarda tarih ve numaraları belirtilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ilâmı ile Yedinci Hukuk Dairesi ilâmları arasında İçtihat aykırılığı bulunduğu, Yedinci Hukuk Dairesinin 22/5/1964 tarihli, 3509/3537 sayılı ve (tapu dışı intikalin mahkemece geçerli sayılmayacağına) mütedair başka bir ilâmına karşı ısrarı tazammun eden mahkeme kararının bozulması ile ilgili olup kesinleşmiş ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ilâmında; 2613 sayılı Kadastro ve Tapu Tahriri Kanununun 22/E maddesinin uygulanmasında harici (Tapu dışı) işlemlere mahkemelerce geçerlilik izafe edilemiyeceği ve bu yönlerin araştırma ve inceleme konusu yapılamıyacağı kabul edildiği halde 1965 yılından sonra müttehaz Yedinci Hukuk Dairesi ilâmında; bu kabil satışların mahkemelerce kabul edilmesi gerektiğine karar verildiği tespit edilip, olayda içtihat uyuşmazlığı bulunduğu oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esasına geçildi. A - Yedinci Hukuk Dairesinin son içtihadının ve buna katılan Kurul Üyelerinin dayandığı esaslar şu şekilde özetlendirilebilir; 2613 sayılı Kanunun amacı 1. maddesinde ifadesini bulmuştur. Bahsi geçen maddede aynen (Kadastro, gayrimenkul malların hukuki ve hendesi vaziyetlerini tespit eder ve gösterir.) denmektedir. 2613 sayılı Kanunun bir tasfiye Kanunu olduğu, tümünden anlaşıldığı gibi gerek hükümet gerekçesinde ve gerekse muhtelif encümenlerin gerekçelerinde belirtilmiştir. Bu durumda kadastro sırasında ortaya çıkan fiilî durumu hukukileştirmek ve bu duruma değer verilerek tasfiye amacı yerine getirilmek gerekir. Birçok ana kanunların men ettiği hususların devam edegelmesi dolayısiyle bunlara hukuki veçhe vermek için çıkarılan kanunların uygulamadaki yararları aşikârdır. İçtihadi Birleştirme konusunu teşkil eden 2613 sayılı Kanunun 22/E. maddesi; kanunun tasarruf tetkikleri bölümünde yer almış ve (tefevvüz veya tedavül tarikiyle temellük edilegeldiği vesikalar ile yahut vukuf erbabının sözleri ile anlaşılan gayrimenkul mallar, esasen tapu senedine bağlı olup olmadığına ve tasarruf müddetinin müruruzaman haddine varıp varmadığına bakılmıyarak sahibi namına kaydolunur. Alâkalılar tarafın...