Tahkim müddetinin uzatılması talepleri üzerine humk'nun 529 uncu maddesine müsteniden mahkeme reisi veya hakim tarafından temdit talebinin kabul veya reddine dair verilen kararlar temyizi kabil değildir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu E. 1956/3 K.1956/11 T.6.6.1956 R.Gazete No. 9383 R.G. Tarihi: 16.8.1956 TAHKİM MÜDDETİNİN UZATILMASI TALEPLERİ TAHKİM MÜDDETİNİN UZATILMASI TALEPLERİ ÜZERİNE HUMK'NUN 529 UNCU MADDESİNE MÜSTENİDEN MAHKEME REİSİ VEYA HAKİM TARAFINDAN TEMDİT TALEBİNİN KABUL VEYA REDDİNE DAİR VERİLEN KARARLAR TEMYİZİ KABİL DEĞİLDİR. Temyiz Mahkemesi Ticaret Dairesinin 4/12/1950 tarih 5015/5333 sayılı ve 15/10/1954 tarih 7942/8460 sayılı ve 19/10/1955 tarih 4423/2014 sayılı ve Hukuk Umumi Heyetinin 7/11/1951 tarih ve 126/109 sayılı kararları arasındaki içtihat ihtilâfının halli Ankara Barosunda kayıtlı Avukat C... T... T...'nin talep ve müracaatına binaen Birinci Reislik makamınca istenmekle toplanan Tevhidi İçtihat Büyük Heyetinde yapılan müzakerede; Ticaret Dairesinin ilk iki kararı arasında mübayenet mevcut olduğu, fakat Dairenin bu iki kararı ile, usulün 520 nci maddesinin tatbikına taallûk eden üçüncü kararı arasında bu kararla Hukuk Umumi Heyeti kararı arasında hiç bir mübayenet mevcut olmadığı anlaşıldığından iş, Hukuk Kısmı Umumi Heyetine tevdi edilmiştir. Hukuk Kısmı Umumi Heyetinde yapılan müzakere neticesinde aşağıdaki karar verilmiştir : Ticaret Dairesinin 4/12/1950 tarihli kararı ile, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 529 uncu maddesi hükmüne müsteniden mahkeme reisi tarafından verilmiş olan tahkim müddetinin uzatılması hakkındaki kararın temyizi kabil olduğu içtihat edilmiş olduğu halde 15/10/1954 tarihli kararla tahkim müddetinin temdidi hususunda vukubulan talep üzerine mahkeme reisi tarafından verilen kararın temyizi kabil olmadığı içtihat edilmiştir. Yekdiğerine mübayin olduğu Büyük Heyetçe de müşahede edilmiş olan bu kararlardan sonuncusu, kanunun ruh ve maksadına daha uygun bulunmaktadır. Şöyle ki : Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 nci maddesinde, sulh mahkemelerinden verilen ve değeri elli lirayı geçmeyen alacak dâvaları müstesna olmak üzere ancak asliye ve sulh mahkemelerinden verilen nihai kararlar aleyhine temyiz yoluna müracaat edilebileceği tasrih edilmiştir. Halbuki; 529 uncu maddeye müsteniden verilen kararlar asliye veya sulh mahkemesi kararları olmayıp mahkeme reisi veya hâkimi tarafından verilen kararlardır. Madde metninde (Mahkeme reisi) tâbiri yanında (Hâkim) tâbirinin de kullanılması her yerde toplu asliye mahkemelerinin bulunmayışındandır. Binaenaleyh (Hâkim) tâbiriyle asliye veya sulh mahkemesi kasdedilmiş olmayıp toplu mahkemedeki mahkeme reisinin salâhiyetini haiz olan hâkim kasdedilmiştir. Nitekim kanunumuzun me'hazı olan Neuchâtel Usul Kanununun 484 üncü maddesinde (Hâkim) tâbiri kullanılmamış bu baptaki kararların Kanton Mahkeme Reisi tarafından verileceği tasrih edilmiştir. Kanun mahkeme reisi veya hâkimi tarafından verilecek olan bu kararların temyizi kabil olup olmadığı hususunda her hangi bir hüküm sevketmemiştir. Böyle olunca işin mahiyeti icabettirmedikçe bu kararların temyizi kabil olmadığının asıl olduğu kabul edilmek gerekir. Filhakika işin mahiyeti bu kararların...