1942 yılına ait hububat borcunu ödememek maksadiyle resmÎ evrak üzerinde işlenen sahtecilik suçlarına suçun işlenmesinden sonra yayınlanmış olan 4518 numaralı af kanununu şamil değildir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1945/6 K.1947/21 T.5.11.1947 RESMİ EVRAK ÜZERİNDE SAHTECİLİK 1942 YILINA AİT HUBUBAT BORCUNU ÖDEMEMEK MAKSADİYLE RESMÎ EVRAK ÜZERİNDE İŞLENEN SAHTECİLİK SUÇLARINA SUÇUN İŞLENMESİNDEN SONRA YAYINLANMIŞ OLAN 4518 NUMARALI AF KANUNUNU ŞAMİL DEĞİLDİR. 1942 senesi mahsulünden Toprak Mahsulleri Ofisine olan hububat borcunu vermemek maksadiyle bir başka şahsa ait makbuzu tahrif ederek kullanmaktan suçlu A.... oğlu İ.... E....'ın bilmuhakeme; tahrif olunduğu iddia olunan makbuz muhteviyatının 4518 sayılı kanunun 1 ve 2 nci maddeleri mucibince affa dâhil olduğu ve bundan dolayı yapılan tahrifin de mezkûr kanuna göre binnetice affa dâhil bulunduğu ve tahrifin mahza suçlunun Hükümete olan borcundan kurtulması maksadiyle yapılmış bulunduğu anlaşılmasına mebni bahsi geçen kanunun 2 nci maddesi mucibince suçlu hakkında kanuni takibat icrasına mahal olmadığına dair Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 7/2/1944 tarihli karar C. savcılığının temyizi üzerine Yargıtay Birinci Ceza Dairesince incelenerek; 4518 sayılı kanunun neşri tarihinden evvel sahtecilik suçunun unsurları olan gerek tahrifin vukuu ve gerekse ızrar kabiliyetinin vücudu tahakkuk etmek suretiyle suç tekemmül eylemiş ve gerçi 1942 senesine ait hububat borçlarının istenilemiyeceği mezkûr Kanunun 2 nci maddesinde yazılı bulunmuş ise de; bir alacağın suçun tekemmülünden sonra bağışlanması, suçun ortadan kalkmasını istilzam etmiyeceği cihetle yazılı şekilde karar verilmesi yolsuz olduğundan hükmün bu noktadan bozulmasına dair verilen 30/12/1944 tarih ve 903/3056 sayılı karar aleyhine C. Başsavcılığından vâkı itiraza binaen Ceza Genel Kurulunca mahallî kararında gösterilen mucip sebeplere göre Birinci Ceza Dairesi kararının kaldırılmasına ve mahallî hükmünün tasdikına 10/4/1944 tarih ve 50/50 sayılı ilâm ile karar verilmiş olduğu halde benzeri diğer bir olayda bu karara aykırı bir ekseriyetin hâsıl olacağı anlaşıldığından bu arada hâsıl olan uyuşmazlığın çözülmesi Birinci Başkanlığın 26/4/1945 tarih ve 94/570 sayılı yazılariyle istenilmesine mebni keyfiyet Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda incelenerek: Sonuçta; 4518 numaralı Af Kanununun ne nevi suçlara şâmil olduğu ve bu kanunun sahtecilik suçunun unsurlarından «umumi ve hususi zarar tevelüt edebilmek» unsurunu tadil edip etmediği hususlarının halli, mezkûr kanun hükümleriyle Ceza Kanununun 2 ve 97 ve 100 ve 110 ve 339 uncu maddeleri hükümlerinin memzucen mütalâasına mütevakkıf olduğundan keyfiyet bu yolda incelendi. Millî Korunma Kanununun 14 üncü maddesi: Hükümete, halkın ve Millî Müdafaanın ihtiyacı olan her nevi madde ve yardımcı malzemeyi değer fiyatının tediyesi mukabilinde elkoyarak almağa ve maksada göre tevzi etmeğe ve satmağa ve ihtiyacı olanlara kârsız vermeğe salâhiyet vermiş ve bu maddenin muhtelif bentleriyle de hakikî ve hükmi şahıslara bir takım mecburiyetler tahmil olunmuş ve hilâfında hareket edenler Millî Korunma Kanununun 54 ve 55 inci maddeleriyle cezalandırılmıştır. 4518 numaralı Af Kan...