6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin, borçlu müflis ... San. AŞ'den olan alacağını, iflas masasına ... kayıt no ile kaydettirdiğini, ancak kayıt talebinin, alacağın yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle hukuka aykırı olarak iflas masasınca reddedildiğini belirterek müvekkili şirketin 1.977.753,86 TL alacağının iflas masasına kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. CEVAP: Davalı iflas idare vekili cevap dilekçesinde; davanın, hak düşürücü sürede açılmadığının tespiti halinde süre yönünden reddini talep ettiklerini, ileri sürülen talebin haksız ve fahiş olduğunu, davacının, iddia ettiği miktarda alacağı olduğunu ticari defter, belge ve kayıtlar ile kesin olarak ispat etmesi gerektiğini, dosyaya, buna ilişkin bir delil sunulmadığını, asıl alacağa ilişkin ileri...
T.C. İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17. HUKUK DAİRESİ DOSYA NO: 2020/2164 Esas KARAR NO: 2024/334 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A İ S T İ N A F K A R A R I DAVA: KAYIT KABUL KARAR TARİHİ: 14/03/2024 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin, borçlu müflis ... San. AŞ'den olan alacağını, iflas masasına ... kayıt no ile kaydettirdiğini, ancak kayıt talebinin, alacağın yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle hukuka aykırı olarak iflas masasınca reddedildiğini belirterek müvekkili şirketin 1.977.753,86 TL alacağının iflas masasına kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. CEVAP: Davalı iflas idare vekili cevap dilekçesinde; davanın, hak düşürücü sürede açılmadığının tespiti halinde süre yönünden reddini talep ettiklerini, ileri sürülen talebin haksız ve fahiş olduğunu, davacının, iddia ettiği miktarda alacağı olduğunu ticari defter, belge ve kayıtlar ile kesin olarak ispat etmesi gerektiğini, dosyaya, buna ilişkin bir delil sunulmadığını, asıl alacağa ilişkin ileri sürülen fahiş miktardaki faiz talebinin de reddedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. İLK DERECE MAHKEME KARARI: İlk derece mahkemesince; davacı ile müflis şirket arasında herhangi bir ardiye ve ücret sözleşmesi bulunmadığı, ancak söz konusu eşyaların antre beyannameleri dikkate alındığında, 2008 ve 2009 yılından itibaren müflis şirkete ait eşyaların, davacıya ait depoda depolandığı, müflis şirketin iflası sonrası 12/06/2015 tarihinde, söz konusu malların iflas masasına teslim edildiği, bu kapsamda davacı şirket tarafından, müflis şirkete antrepo hizmeti verildiğinin sabit olduğu, açılan davada, müflis şirketin gerek iflas öncesi, gerek iflas sonrası oluşan antrepo ücretinin tamamının alacak olarak iflas masasına kaydının talep edildiği, müflis şirketin iflas sonrasında tüzel kişiliğinin bulunmaması sebebiyle kural olarak borcunun oluşmadığı, müflisin mallarının muhafazası yada mallarının satışı için gereken masraf ve bedellerin, masa borcu niteliğini taşıdığı, dolayısıyla somut olayda iflas tarihine kadar olan davacı şirket alacağının, müflis borcu vasfıyla masaya kayıt ve kabulüne; iflas tarihinden sonra oluşan ardiye depolama ücretinin ise, masa borcu vasfı taşıması sebebiyle masa borcu olarak iflas idaresinden tahsiline karar vermek gerektiği, bu kapsamda taraflar arasında ardiye sözleşmesine ve ücrete ilişkin yazılı bir sözleşme bulunmaması sebebiyle aldırılan bilirkişi raporlarına göre eşyaların depoya girdiği 2008 tarihi ile depodan çıkarıldığı 2015 yılı baz alındığında günlük 0,32 Euro rayicin makul ve kabul edilebilir oranda olduğu, bu hesaplamalar dikkate alındığında eşyaların depoya giriş tarihinden, iflas tarihi olan 12/06/2013 tarihine kadar davacı tarafın talep edebileceği ardiye ücretinin 411.306,20 TL olduğu, iflas tarihi olan 12/06/2013 tarihinden, malların iflas masasına teslim edildiği 16/06/2015 tarihine kadar ise...