Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2003/425 · K. 2005/127
DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

Esas No:2003/425 Karar No:2005/127

E. 2003/425K. 2005/1273 Şubat 2005
ilan ve reklam vergisi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

İlan ve reklam vergisinin en az ve en çok hadlerini belirleme yetkisinin bakanlar kuruluna ait olduğu, belediye meclisince belirlenen tarifeler esas alınarak bu hadlerin üzerinde tarhiyat yapılamayacağı hk.

Karar Metni

Danıştay 9. Daire E. 2003/425 K. 2005/127 T. 3.2.2005 İLAN VE REKLAM VERGİSİ İLAN VE REKLAM VERGİSİNİN EN AZ VE EN ÇOK HADLERİNİ BELİRLEME YETKİSİNİN BAKANLAR KURULUNA AİT OLDUĞU, BELEDİYE MECLİSİNCE BELİRLENEN TARİFELER ESAS ALINARAK BU HADLERİN ÜZERİNDE TARHİYAT YAPILAMAYACAĞI HK. 2464/md. 15 Temyiz İsteminde Bulunan: .... Belediye Başkanlığı Vekili: Av. .... Karşı Taraf: .... A.Ş. Vekili: Av. .... İstemin Özeti: Davacı şirket adına düzenlenerek tebliğ edilen ilam-reklam vergisi ile gecikme zammının tahsiline ilişkin ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davayı; davacı şirketin 2001 yılı ilan-reklam vergisi beyannamesini belediyeye vererek ışıklı ve ışıksız reklam tabelalarını m2 cinsinden beyan ettiği, belediye tarafından 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 15. maddesinin 1. ve 4. bentlerindeki tutarlar dikkate alınarak ilan-reklam vergisi tahakkuku yapılması gerekirken belediye meclisince belirlenen tarife esas alınarak hesaplama yapıldığı, yükümlü tarafından beyan edilip ödenen kısım düşüldükten sonra eksik ödemede bulunulduğundan bahisle eksik ödenen kısmın gecikme zammı ile tahsili amacıyla dava konusu ödeme emrinin düzenlendiğinin anlaşıldığı, ilan-reklam vergisi tarifesindeki en az ve en çok hadleri belirleme yetkisinin Bakanlar Kuruluna ait olduğu, yükümlü şirket tarafından azami had üzerinden beyanda bulunulduğu ve verginin ödendiğinin sabit olduğu, davalı idarece bu miktarların üzerinde ilan-reklam vergisi hesaplanarak tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle kabul eden .... Vergi Mahkemesinin 24.9.2002 tarih ve 2002/1055 sayılı kararının; belediye meclisince belirlenen tutarlar üzerinden hesaplama yapıldığı, yükümlü tarafından yapılan ödeme düşüldükten sonra kalan kısım için ödeme emri düzenlendiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Savcısı ....'nın Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ....'ın Düşüncesi: İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar, sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, 22....

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1996/4027 · K. 1997/1620

15 Mayıs 1997

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2000/3915 · K. 2002/5279

20 Aralık 2002

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2003/3474 · K. 2005/1550

21 Haziran 2005

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2005/3414 · K. 2006/3552

3 Ekim 2006

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1999/139 · K. 2000/224

27 Ocak 2000

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1998/4184 · K. 1999/4111

11 Kasım 1999