Kaybolan faturaların, dönem matrahının doğru tespit edilebilmesi açısından o dönemde kullanılmış faturaların ortalaması esas alınmak suretiyle matraha eklenmesi gerektiği hk.
Danıştay 7. Daire E. 2002/491 K. 2004/1377 T. 20.05.2004 KAYIP FATURA MATRAH TESPİTİ KAYBOLAN FATURALARIN, DÖNEM MATRAHININ DOĞRU TESPİT EDİLEBİLMESİ AÇISINDAN O DÖNEMDE KULLANILMIŞ FATURALARIN ORTALAMASI ESAS ALINMAK SURETİYLE MATRAHA EKLENMESİ GEREKTİĞİ HK. 213/md. 3 Temyiz İsteminde Bulunan: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... İstemin Özeti: 30.11.2000 tarihi itibarıyla faaliyetine son veren davacının, işi terk bildirimi sırasında, kullanılmamış 4 adet faturasını, kaybettiğinden bahisle ibraz etmemesi üzerine, 2000 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen rapora dayanılarak, anılan faturaların kullanılmış olduğu kabul edilmek suretiyle, Kasım/2000 dönemi için, davacı adına salınan katma değer vergisine ve kesilen vergi zıyaı cezasına ilişkin işlemi; olayda, kaybolduğu ileri sürülen faturalardan herhangi birisinin düzenlendiği yolunda yapılmış bir tespit bulunmaması nedeniyle, salt, iptalleri için ibraz edilmemiş olmalarının, defter ve belgelerin gerçeği yansıtmadığına dayanak olarak kabul edilmeyeceği, bu nedenle, davacı adına tesis edilen tarh ve ceza kesme işlemlerinde hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle iptal eden .... Dördüncü Vergi mahkemesinin 8.11.2001 günlü ve E:2001/700; K:2001/1813 sayılı kararının; cilt halindeki faturaların belli bir sıra takip etmesi ve sıraya göre düzenlenmesi gerektiği, bu gereğe göre, kullanıldığı tespit edilen faturalardan önceki faturaların da kullanıldığının kabulü icap ettiği, dolayısıyla, inceleme raporuna dayalı işlemin yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi ....'nın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 3'üncü maddesinin (B) fıkrasında, vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu; gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği; iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde, ispat külfetinin, bunu iddia edene ait olduğu düzenlemesi yer almış; aynı Kanunun 253'üncü maddesinde de, bu Kanuna göre defter tutmak mecburiyetinde olanların, tuttukları defterlerle, Kanunun Üçüncü Kısmında yazılı olan vesikaları, ilgili...