Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2002/242 · K. 2002/332
DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

Esas No:2002/242 Karar No:2002/332

E. 2002/242K. 2002/33229 Ocak 2002
süre aşımıkarar düzeltilmesi başvurusu
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Kararın düzeltilmesi başvurusunun süre aşımı sebebiyle reddine, ilk derece mahkemelerince karar verilmesinde kanuna aykırılık bulunmadığı hakkında.

Karar Metni

Danıştay 7. Daire E. 2002/242 K. 2002/332 T. 29.1.2002 KARAR DÜZELTİLMESİ BAŞVURUSU SÜRE AŞIMI KARARIN DÜZELTİLMESİ BAŞVURUSUNUN SÜRE AŞIMI SEBEBİYLE REDDİNE, İLK DERECE MAHKEMELERİNCE KARAR VERİLMESİNDE KANUNA AYKIRILIK BULUNMADIĞI HAKKINDA. 2577/md. 48 , 55 İstemin Özeti : ... Gümrük Müdürlüğünde tescilli 10.8.1998 gün ve 1379 sayılı gümrük giriş beyannamesi kapsamı eşya nedeniyle yapılan gümrük vergi ve resimleri tahakkukuna vaki itirazın reddi yolunda tesis edilen işlemin iptali istemiyle açılan davayı reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... günlü, ... sayılı kararını onayan Danıştay Yedinci Dairesinin 4.4.2001 günlü, E:2000/3376; K:2001/1130 sayılı kararına vaki düzeltme istemini süre aşımı nedeniyle reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... günlü, ... Temyiz No: ... sayılı kararının; düzeltme isteminin süresinde olduğu, öte yandan, düzeltme istemini incelemeye mahkemenin yekili olmadığı, bu istemin Danıştayca gürüşülmesi gerektiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği yolundadır. Tetkik Hakimi ?. Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ? Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 48'inci maddesinin 6'ncı fıkrasında, temyizin kanuni süre geçirildikten sonra yapılması halinde kararı veren mahkemenin, ilk derece mahkemesi olarak davaya bakan Danıştay dairesinin temyiz isteminin reddine karar vereceği, Mahkemenin veya Danıştay dairesinin bu kararları ile aynı maddenin 2'nci fıkrasında belirtilen temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına ilişkin kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 55'inci maddesinin 5'inci fıkrasında da, 53, 54 ve 55'inci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, yargılamanın yenilenmesinde ve kararın düzeltilmesinde bu Kanunun diğer hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir. Yukarıda sözü edilen 55'inci maddenin 5'inci fıkrasında Kanunun diğer maddelerine yapılan göndermede tek sınırlama, 53, 54 ve 55'inci maddelerin hükümleri bakımından yapılmıştır. Bu düzenlemeye göre; Kanunun anılan maddeleri dışında kalan hükümlerinin, kararın düzeltilmesine ilişkin istekleri konu alan başvurular hakkında da uygulanması gerekmektedir. Bu bakımdan; kararın düzeltilmesi başvurusu gibi bir kanun yolu olan temyiz başvurusu üzerine yapılacak...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 12. Daire Kararları

E. 2005/1136 · K. 2005/2921

13 Eylül 2005

DanıştayDanıştay 12. Daire Kararları

E. 2004/2818 · K. 2007/543

13 Şubat 2007

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2011/1234 · K. 2011/1037

14 Mart 2011

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 2012/1381 · K. 2012/5536

19 Eylül 2012

Danıştayİdari Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 2005/381 · K. 2005/2293

6 Ekim 2005

DanıştayDanıştay 8. Daire Kararları

E. 2002/5264 · K. 2003/1631

8 Nisan 2003