Karlılık oranının düşüklüğü nedeniyle idarece yapılan kdv tarhiyatının yeterli inceleme yapılmadan iptal edilemeyeceği hk.
Danıştay 7. Daire E. 2000/9862 K. 2004/1488 T. 27.5.2004 KARLILIK ORANI KDV ORANI KARLILIK ORANININ DÜŞÜKLÜĞÜ NEDENİYLE İDARECE YAPILAN KDV TARHİYATININ YETERLİ İNCELEME YAPILMADAN İPTAL EDİLEMEYECEĞİ HK. 3065/md. 28 Temyiz İsteminde Bulunan: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... İstemin Özeti: 1998 yılına ait işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, 1998/Aralık dönemi için, davacı adına katma değer vergisi salınması ve ağır kusur cezası kesilmesi yolunda tesis edilen işlemi; eczacı olan davacının 1998 yılında yaptığı ilaç satışlarında ortalama gayrisafi karlılık oranının % 25 olarak tespit edildiği halde, beyanının % 8 olduğu, dolayısıyla, bir kısım satışlarının kayıt dışı bırakıldığı ileri sürülerek dava konusu tarhiyatın dayanağı olan vergi inceleme raporu düzenlenmiş ise de; rapor eki tutanağın 7'nci maddesindeki davacı beyanından söz edilerek, inceleme elemanınca, bu ifade göz önünde bulundurularak, yasal belgelerin (alış ve satış faturaları) defter kayıtları ile karşılaştırılması suretiyle, gerçek satışların tespiti amacıyla yeterli araştırma ve inceleme yapılarak, eczacılık sektöründeki genel fire oranı da dikkate alınarak sonuca varılması gerekirken, 1998 yılında yapılan ilaç satışlarındaki gayrisafi kar oranının % 25 olduğunun kabulüyle yapılan tarhiyatta isabet görülmediği gerekçesiyle iptal eden .... Vergi Mahkemesinin 23.5.2000 gün ve E:2000/82; K:2000/354 sayılı kararının; vergi inceleme raporu uyarınca yapılan tarhiyatın yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi ....'un Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama ve Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanın nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Dosyanın incelenmesinden, vergi inceleme raporunda, yıllık gelir vergisi beyannamesi ve eklerinin incelenmesi sonucunda, gayri safi karlılık oranının, beyanının % 8 olduğu tespit edilen davacı, gayri safi kar oranını % 18 olarak belirtmiş ise de; mal alışlarında yararlandığı eczacı karı ve iskonto toplamı ile kamu kurum ve kuruluşları ile sosyal güvenlik kurumlarına yaptığı ilaç satışlarında katma değer vergisi dahil, brüt satış bedeli üzerinden uyguladığı iskontonun % 5 olduğu ve satışlarının büyük bir kısmının ithal ilaçlardan oluştuğu hususları dikkate alındığında, 1998 yılında yaptığı ilaç satışları...