Damga vergisini, makbuz verilmesi şeklinde ödemeyen kurumun beyanname verme zorunluluğu bulunmadığı hakkında.
Danıştay 7. Daire E. 1998/1608 K. 1999/2040 T. 13.5.1999 DAMGA VERGİSİNDE BEYANNAME VERME ZORUNLULUĞU DAMGA VERGİSİNİ, MAKBUZ VERİLMESİ ŞEKLİNDE ÖDEMEYEN KURUMUN BEYANNAME VERME ZORUNLULUĞU BULUNMADIĞI HAKKINDA. 488/md. 18 , 22 Temyiz İsteminde Bulunan: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... Elektrikli Ev Aletleri Ticaret ve Sanayi A.Ş. İstemin Özeti : 1992-1996 yıllarına ilişkin damga vergisi beyannamelerinin verilmediğinden bahisle yükümlü şirket adına kesilen birini derecede usulsüzlük cezalarını; 488 sayılı Kanunun 18'inci ve 22'nci maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden, damga vergisini makbuz verilmesi şekliyle ödeyen yükümlülerin, bu vergiyi beyanname ile bildirmek suretiyle ödemek zorunda oldukları sonucuna varıldığı, olayda, yükümlü şirket tarafından damga vergisinin makbuz karşılığı ödenmesi için Maliye Bakanlığından izin alınmadığı ve 16 seri nolu Damga Vergisi Genel Tebliğinde damga vergisini makbuz verilmesi şekliyle ödeyecekleri belirtilmiş olan kurum ve kuruluşlar arasında davacı şirketin isminin yer almadığının anlaşıldığı, bu durumda, şirketin beyanname verme zorunluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle kaldıran ... Vergi Mahkemesinin 31.10.1997 gün ve E: 1997/380; K: 1997/825 sayılı kararının; her idari işlem için ayrı ayrı dava açılması gerektiği halde buna uyulmadığı, ödenecek damga vergisinin bulunmaması halinde beyanname verilmesine gerek olmadığı, ancak bu durumun bir yazı ile vergi dairesine bildirilmesi gerektiği, yükümlü tarafından ise böyle bir bildirimde bulunulmadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle, gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan mahkeme kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine; kararın onanmasına, 13.5.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. ----------o---------- kanun 488 madde 488 18 , 488 22