Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1995/1682 · K. 1995/5045
DanıştayDanıştay 6. Daire Kararları

Esas No:1995/1682 Karar No:1995/5045

E. 1995/1682K. 1995/504513 Aralık 1995
tazminat davaları
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Danıştay bölge idare mahkemeleri, idare ve vergi mahkemeleri kararlarına göre işlem tesis edilmeyen veya eylemde bulunulmayan hallerde, idare aleyhine danıştay ve ilgili idari mahkemede maddi ve manevi tazminat davası açılabileceği hakkında.

Karar Metni

Danıştay 6. Daire E. 1995/1682 K. 1995/5045 T. 13.12.1995 TAZMİNAT DAVALARI DANIŞTAY BÖLGE İDARE MAHKEMELERİ, İDARE VE VERGİ MAHKEMELERİ KARARLARINA GÖRE İŞLEM TESİS EDİLMEYEN VEYA EYLEMDE BULUNULMAYAN HALLERDE, İDARE ALEYHİNE DANIŞTAY VE İLGİLİ İDARİ MAHKEMEDE MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT DAVASI AÇILABİLECEĞİ HAKKINDA. 2577/md. 11 , 28 İstemin Özeti: Adana 2. İdare Mahkemesinin 6.12.1994 günlü, E:1994/202 K:1994/1549 sayılı kararının usul ve yasaya .aykırı olduğu öne sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbiri bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır. Tetkik Hakimi '''''''''.'nin Düşüncesi: Temyiz isteminin reddi ile mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Savcı '''''''''.'nın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Türk Milleti Adına karar veren Danıştay Altıncı Dairesince tetkik hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü: Dava, davacıların Adana 2. İdare Mahkemesinin E:1989/1089, K:1992/97, E:1991/388, K:1992/99; ve E:1990/200, K:1992/98 sayılı iptal kararlarının uygulanmaması nedeniyle uğradıkları 500.000.000.-lira maddi zararlarının en son uygulanması gerektiği tarihten itibaren en yüksek reeskont faizi ile birlikte tahsili istemiyle açılmış, idare mahkemesince; davacılar vekilinin Adana 2. İdare Mahkemesinin vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanarak davacıların mağduriyetinin önlenmesi için 9.4.1992 tarihli dilekçesi ile davalı idareye başvuruda bulunduğu ancak davalı idarece herhangi bir cevap verilmediğinden 9.4.1992'de yapılan başvuruyu izleyen günden itibaren 60 günlük cevap verme süresi geçtikten sonraki 60 günlük süre içinde dava açılması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 9.3.1994 tarihinde açılan davada süre aşımı bulunduğu 8.11.1993 tarihinde ikinci kez idareye başvurunun davacıya yeni bir süre kazandırmasının da mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın 2577 sayılı Yasanın 15/1-b maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiş, bu karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir. Dava, ... 63 pafta, 160 ada, 2 ve 3 sayılı parsellere ilişkin olarak verilen inşaat ruhsatlarının iptali istemiyle açılan davalarda inşaat ruhsatlarının iptali yolundaki idare mahkemesi kararlarının yerine getirilmemesi nedeniyle uğranılan 500.000.000.-TL. maddi zararın tazmini istemiyle açılmıştır. 2577 sayılı Yasanın Kararların Sonuçları başlıklı 28. maddesinin 1. fıkrasında: "Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare ve vergi mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının ic...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 1. Daire Kararları

E. 2001/141 · K. 2001/153

24 Ekim 2001

DanıştayDanıştay 8. Daire Kararları

E. 1999/2887 · K. 2001/742

27 Şubat 2001

DanıştayDanıştay 8. Daire Kararları

E. 2015/5182 · K. 2015/4932

4 Kasım 2015

DanıştayDanıştay 8. Daire Kararları

E. 2004/1815 · K. 2004/3546

30 Eylül 2004

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2002/3347 · K. 2004/661

15 Mart 2004

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2003/2480 · K. 2004/1236

12 Mayıs 2004