Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2016/15914 · K. 2019/2792
DanıştayDanıştay 5. Daire Kararları

Esas No. 2016/15914 Karar No. 2019/2792

E. 2016/15914K. 2019/279215 Nisan 2019
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

DAVACININ KENDİSİNE İSNAT EDİLEN DİSİPLİN SUÇUNU İŞLEMEDİĞİNİ İSPAT YÜKÜMLÜLÜĞÜ BULUNMADIĞI, DAVACIYA İSNAT EDİLEN SUÇUN DAVALI İDARE TARAFINDAN İSPATI GEREKTİĞİ HAKKINDA.

Karar Metni

DANIŞTAY 5. Daire E. 2016/15914 K. 2019/2792 T. 15.04.2019 DELİL İSPAT YÜKÜ DAVACININ KENDİSİNE İSNAT EDİLEN DİSİPLİN SUÇUNU İŞLEMEDİĞİNİ İSPAT YÜKÜMLÜLÜĞÜ BULUNMADIĞI, DAVACIYA İSNAT EDİLEN SUÇUN DAVALI İDARE TARAFINDAN İSPATI GEREKTİĞİ HAKKINDA. 2577/md.49,54 İstemin Konusu : Sivas İdare Mahkemesinin 07/03/2012 tarih ve E:2011/1950, K:2012/314 sayılı kararının temyİzen incelenerek bozulması istenilmektedir. Yargılama Süreci : Dava konusu istem : Sivas İli, Yıldızeli İlçe Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacının, giysi ve kuşamını pis tutmak fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 3. maddesi uyarınca uyarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 16/11/2011 tarih ve 2011/87 sayılı Sivas Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararının iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti : Sivas İdare Mahkemesince verilen 07/03/2012 tarih ve E:2011/1950, K:2012/314 sayılı kararda; olayda, 11/8/2011 tarihinde denetim sırasında tutulan tutanaktan davacının teçhizat kemerinin kirli ve siyahlaşmış olduğu, pantolonunun ütüsüz ve ayakkabılarının boyasız olduğunun tespit edildiği, davacı tarafından bu hususun aksini ispatlayacak bir bilgi veya belgenin sunulmadığı gibi dava dilekçesinde ayakkabılarının tozlu olabileceğinin de ifade edildiği görüldüğünden, davacının üzerine atılı fiili işlediği somut olarak tespit edilmiş olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu İşlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz Edenin İddiaları : Davacı tarafından, tarafına verilen disiplin cezasına dayanak tutanağın düzenlendiği tarihte şantiye sahasında resmi görevli olduğu, tutanak saatinden beş dakika öncesinde istasyon amirliğine dönmüş olması nedeniyle tozlu olan ayakkabısını temizleyemeden hakkında tutanak tanzim edildiği, pantolonunun ütüsüz olmasının söz konu olmadığı, teçhizat kemerinin de kirli ve siyahlaşmış olmayıp kendi renginin zaten griye dönük olduğu, bu nedenle hakkında tesis edilen disiplin cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı İleri sürülmektedir. Karşı Tarafın Savunması : Davalı idare tarafından, davacının şantiye sahasındaki görevinden 15:30'da döndüğü ve ayakkabısını temizlemek için yarım saat zamanı olduğu halde temizlemediği, bu nedenle davacı hakkında tesis edilen disiplin cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hâkimi ............................'ın Düşüncesi: Davacı hakkında düzenlenen tutanak İçeriğinin doğruluğunun tanık beyanı ve kamera kayıtlarıyla ortaya konulamadığı, ayrıca davacının pantolonunun ütülü olduğu hususunu ispat yükümlülüğü bulunmayıp, davacıya isnat edilen fiilin davalı İdare tarafından ispatı gerektiği, davalı İdarece bu yükümlülüğün de yerine getirilmediği, ayrıca davacının ayakkabısının tozlu olmasını haklı bir nedene dayandırdığı sonucuna ulaşıldığından dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmemiştir. Bu nedenle davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemes...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 15. Daire Kararları

E. 2018/1434 · K. 2018/4646

4 Haziran 2020

DanıştayDanıştay 10. Daire Kararları

E. 2019/12144 · K. 2021/25

11 Ocak 2021

DanıştayDanıştay 8. Daire Kararları

E. 2018/1276 · K. 2018/1694

26 Mart 2018

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2015/14707 · K. 2019/692

5 Mart 2019

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 2019/433 · K. 2019/667

2 Ekim 2019

DanıştayDanıştay 12. Daire Kararları

E. 2003/2321 · K. 2004/4188

21 Aralık 2004