Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2016/516 · K. 2016/1708
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:2016/516 Karar No:2016/1708

E. 2016/516K. 2016/170818 Nisan 2016
sakatlık indirimi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Davacının sakatlık oranının belirlenmesi amacıyla sevk edildiği hastane tarafından verilen sağlık raporu taraflara tebliğ edilmeden, söz konusu rapor esas alınarak karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı hakkında.

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 2016/516 K. 2016/1708 T.18.4.2016 SAKATLIK İNDİRİMİ DAVACININ SAKATLIK ORANININ BELİRLENMESİ AMACIYLA SEVK EDİLDİĞİ HASTANE TARAFINDAN VERİLEN SAĞLIK RAPORU TARAFLARA TEBLİĞ EDİLMEDEN, SÖZ KONUSU RAPOR ESAS ALINARAK KARAR VERİLMESİNDE HUKUKA AYKIRILIK BULUNMADIĞI HAKKINDA. 2577/md. 54 İstemin Özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin 05/11/2015 günlü ve E:2014/6794, K:2015/5120 sayılı kararının, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54'üncü maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Cevap verilmemiştir. Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi : 2. Derece sakatlık indiriminden yararlandırılma talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada; mahkemece davacının Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesine çalışma gücü kayıp oranının belirlenmesi amacıyla sevk edildiği, söz konusu hastane tarafından gönderilen raporda davacının engellilik oranının %33 olarak belirlendiği, bu rapor esas alınarak davanın reddedildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece her ne kadar gerekçeli kararda sağlık kurulu raporunun davacı ve davalı idareye tebliğ edildiği, taraflarca itiraz edilmediği bu nedenle karara esas alınabileceği belirtilmiş ise de, davacı tarafından 30.12.2015 tarihinde Ankara 5. Vergi Mahkemesinden alınarak temyiz aşamasında sunulan belgeden söz konusu raporun taraflara tebliğ edilmediği görülmektedir. Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi'nin ö.maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurlarından birisi hukuki dinlenilme hakkıdır. Bu hakkın 3 unsuru bulunmaktadır. Bunlar; iddia ve savunma hakkı, açıklama ve ispat hakkı ile tarafların iddia ve savunmalarını yargı organlarının tam olarak dikkate alıp değerlendirmesidir. Bilgilenme hakkı; hak sahibinin kendisi ile ilgili yargılama ve yargılamanın içeriği hakkında tam bir şekilde bilgi sahibi olmasının sağlanmasıdır. Bu hakkın sağlanması için özellikle tebligat kurallarının uygulanmasında özen gösterilmesi gerekmektedir. Usulüne uygun tebligat yapılmadan, yapılan işlemler taraflar bakımından sonuç doğurmaz. Tarafların bilgisine açık olmayan hiçbir husus hükme esas alınamaz. Açıklama ve ispat Hakkına göre ise; hak sahibinin bilgilendiği hususlarda açıklama hakkı tam olmalıdır. Açıklama hakkı kapsamına, yargılamanın temelini oluşturan vakıalar, bunların ispatına ilişkin faaliyet ve hukukî sebepler girmektedir. Hakkaniyete uygun bir yargılanmanın gerçekleşmesini sağlayacak en önemli ilkelerden biri ise silâhların eşitliği ilkesidir. Silâhların eşitliği ilkesi, yine, AİHM'ne göre, mahkeme önünde sahip olunan hak ve vecibeler bakımından taraflar arasında tam bir eşitliğin bulunması ve bu dengenin bütün yargılama boyunca korunmasıdır. Başka bir deyişle, silâhların eşitliği ilkesi, davanın taraflarından birini diğeri karşısında avantajsız bir duruma düşürmeyecek şekilde her iki tarafın deliller de dahil olmak üzere, iddia ve savunmasını ortaya koymak için makul bir olanağa sahip olması, tarafların denge için...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 1. Daire Kararları

E. 2008/812 · K. 2008/1019

17 Ekim 2008

DanıştayDanıştay 5. Daire Kararları

E. 2001/5677 · K. 2002/1899

26 Nisan 2002

OZELGE

E. — · K. —

21 Nisan 2014

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 1998/304 · K. 1999/78

12 Şubat 1999

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 2000/272 · K. 2001/42

26 Ocak 2001

DanıştayDanıştay 12. Daire Kararları

E. 2016/7553 · K. 2018/1522

11 Nisan 2018