Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2012/866 · K. 2015/485
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:2012/866 Karar No:2015/485

E. 2012/866K. 2015/48523 Şubat 2015
görevli mahkemeilk derece mahkemesi sıfatı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Dava konusu edilen 400 sayılı vergi usul kanunu genel tebliği ile bu tebliğe dayanılarak tarh edildiği iddia edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada; davacının genel düzenleyici işlemden feragat etmesi nedeni ile 400 sayılı vergi usul kanunu genel tebliği hakkında karar verilmesine olanak bulunmadığı, danıştay'ın ilk derece sıfatı ile bakılacak davalar arasında yer almayan davanın vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine ilişkin kısmının görüm ve çözümünün vergi mahkemelerinin görevine girdiğinden davanın bu kısmının görev yönünden reddi gerektiği hakkında.

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 2012/866 K. 2015/485 T. 23.2.2015 İLK DERECE MAHKEMESİ SIFATI GÖREVLİ MAHKEME DAVA KONUSU EDİLEN 400 SAYILI VERGİ USUL KANUNU GENEL TEBLİĞİ İLE BU TEBLİĞE DAYANILARAK TARH EDİLDİĞİ İDDİA EDİLEN VERGİ ZİYAI CEZALI KURUMLAR VERGİSİNE KARŞI AÇILAN DAVADA; DAVACININ GENEL DÜZENLEYİCİ İŞLEMDEN FERAGAT ETMESİ NEDENİ İLE 400 SAYILI VERGİ USUL KANUNU GENEL TEBLİĞİ HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE OLANAK BULUNMADIĞI, DANIŞTAY'IN İLK DERECE SIFATI İLE BAKILACAK DAVALAR ARASINDA YER ALMAYAN DAVANIN VERGİ ZİYAI CEZALI KURUMLAR VERGİSİNE İLİŞKİN KISMININ GÖRÜM VE ÇÖZÜMÜNÜN VERGİ MAHKEMELERİNİN GÖREVİNE GİRDİĞİNDEN DAVANIN BU KISMININ GÖREV YÖNÜNDEN REDDİ GEREKTİĞİ HAKKINDA. 2575/md. 24 Davanın Özeti : Davacı adına takdir komisyonunca belirlenen matrah üzerinden 2005 yılı için salınan kurumlar vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması ve 01.01.2010 tarih ve 27716 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 400 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin 01.01.2005 Tarihinden Sonraki Dönemlere İlişkin Olarak Yapılan Takdire Sevk İşlemleri başlıklı 1.1. Bölümünün iptali istemiyle dava açılmıştır. Maliye Bakanlığı Savunmasının Özeti: Usul yönünden; dava konusu tarhiyatın Genel Tebliğe ait bir uygulama işlemi olmadığından birlikte dava konusu edilemeyeceği, bu nedenle, davanın Genel Tebliğ iptali istemine ilişkin kısmının süre aşımı yönünden reddine; tarhiyata yönelik kısmının ise görev yönünden reddedilmesi gerektiği; esas yönünden ise; 6009 sayılı Kanun?la 213 sayılı Kanun?un 114?üncü maddesinde yapılan değişiklikle matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulmasının zamanaşımını durdurması keyfiyeti muhafaza edilmekle beraber, zamanaşımının durması bir yıllık süre ile sınırlandırıldığı, bu itibarla, vergi dairesince bir vergilendirme dönemine ilişkin matrahın takdir edilmesi için takdir komisyonuna başvurulması hâlinde, bu döneme ilişkin zamanaşımı duracağı, duran zamanaşımı, takdir komisyonunca verilen kararın vergi dairesine, başvuru tarihinden itibaren; bir yıldan kısa bir süre içinde tevdi edilmesi halinde, tevdi edildiği tarihi takip eden günden itibaren, bir yıldan uzun bir süre sonra tevdi edilmesi halinde, tevdi edildiği tarihe bakılmaksızın, bir yıllık sürenin dolduğu günden itibaren işlemeye başlayacağının çok açık olduğu, bu bakımdan dava konusu Genel Tebliğde hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddi gerektiği savunulmuştur. Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı (Cumhuriyet Vergi Dairesi Müdürlüğü) Savunmasının Özeti: Davacının işyerinde 02.07.2005 tarihinde çıkan yangın sonucunda oluşan yangın hasarı için davacıya sigorta tazminatı ödendiği, davacının defter ve belgelerinde bu ödemeye ilişkin herhangi bir kayıt olmadığı gibi, yangın sonucunda zayi olan mamullere ilişkin maliyete ilişkin bir kayıtta bulunmadığı, vergi dairesine yangınla ilgili bir bilgi verilmediği, yangın raporu, takdir komisyonu kararı ya da durum tespitine ilişkin bir belge veya tespitin de olmadığı, bu itibarla, sigorta tazminatının dönem karına ilave edilmesin...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 4

2– 13/8/1999 tarihli ve 4446 sayılı Kanunun hükmüdür.

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 15

13 üncü maddede yazılı mücbir sebeplerden her hangi birinin bulunması

auto_textKanun

400 sayılı 400 Sayılı 15 Mayıs 1335 Tarihinden İtibaren Cidali Milli'ye İştirak Edip Muhtelif Milli Cephelerde Veya Dahili İsyanların İtfasında Bilfiil Hizmet Ederek Fevkalâde Yararlılık Gösterenlerin Takdirname Veya Bir Derece Terfi Suretiyle Taltiflerine Ve Bunları İdare Eden Müdafaai Hukuk Reis Ve Azaları İle Mücahit Ve Mücahidelere İstiklâl Madalyası İtasına Dair Kanun

İlgili Mevzuat

§

400 sayılı Kanun, Madde 0

Benzer Kararlar

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 2014/304 · K. 2014/563

18 Haziran 2014

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2016/7903 · K. 2016/5093

15 Aralık 2016

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2006/5411 · K. 2008/2261

16 Nisan 2008

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2012/481 · K. 2015/1299

12 Mart 2015

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 2013/168 · K. 2014/223

9 Nisan 2014

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2013/4184 · K. 2016/3549

30 Mart 2016