Özel iletişim vergisinin, kazancın tespitinde gider olarak indirilmesine olanak bulunmadığı hakkında.
Danıştay 4. Daire E. 2007/5979 K. 2008/3576 T. 14.10.2008 ÖZEL İLETİŞİM VERGİSİNİN GİDER OLARAK DİKKATE ALINAMAYACAĞI ÖZEL İLETİŞİM VERGİSİNİN, KAZANCIN TESPİTİNDE GİDER OLARAK İNDİRİLMESİNE OLANAK BULUNMADIĞI HAKKINDA. 6802/md. 39 Temyiz Eden : Marmara Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi İstemin Özeti : Davacı kurum 2005 yılı kurumlar vergisi beyannamesini ödediği özel iletişim vergisinin gider olarak indirilebilmesi ihtirazi kaydıyla vererek fazladan ödenen verginin iadesi istemiyle dava açmıştır. İstanbul 5. Vergi Mahkemesi 28.6.2007 günlü ve E:2006/1392, K:2007/1502 sayılı kararıyla; 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu'nun 39 uncu maddesinde özel iletişim vergisinin düzenlendiği, Gelir Vergisi Kanunu'nun 40 inci maddesinin 6 ncı bendinde ise işletme ile ilgili olmak kaydıyla gider vergilerinin matrahtan indirilebileceğinin belirtildiği, davacının 6802 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinde belirtilen verginin mükellefi olan telekomünikasyon işletmecisi olmadığı, anılan maddeye göre özel iletişim vergisinin ancak bu verginin mükellefleri tarafından gider kaydedilemeyeceği, telekomünikasyon işletmecisi olmayan davacı şirketin ise ödediği vergileri safi kurum kazancının tespitinde indirim konusu yapmasına hukuki bir engel bulunmadığı gerekçesiyle tahakkuk eden verginin kaldırılmasına ve ödenen kısmın iadesine karar vermiştir. Davalı İdare, özel iletişim vergisinin kurum kazancının tespitinde gider olarak kabul edilemeyeceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Tetkik Hakimi ''''''.'ın Düşüncesi : 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu'nun 39 uncu maddesine göre özel iletişim vergisinin gelir ve kurumlar vergisi uygulamasında gider olarak kaydedilmesine olanak bulunmadığından, Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ''''''..'nun Düşüncesi : İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: Ödenen özel iletişim vergilerinin gider olarak indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2005 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk eden verginin kaldırılmasına ve ödenen kısmın iadesine karar veren Mahkeme kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. İhtilaflı dönemde yürürlükte bulunan 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 13 üncü maddesinde, safı kurum kazancının tespitinde Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş, Gelir Vergisi Kanunu'nun "indirilec...