Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2004/1040 · K. 2004/1388
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:2004/1040 Karar No:2004/1388

E. 2004/1040K. 2004/13887 Haziran 2004
proforma fatura
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Kanunda proforma faturaya yer verilmediği, proforma faturanın ticari hayatta teklif mektubu niteliğinde olduğu ve hukuken geçerli bir belge olmadığı hakkında.

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 2004/1040 K. 2004/1388 T. 7.6.2004 PROFORMA FATURA KANUNDA PROFORMA FATURAYA YER VERİLMEDİĞİ, PROFORMA FATURANIN TİCARİ HAYATTA TEKLİF MEKTUBU NİTELİĞİNDE OLDUĞU VE HUKUKEN GEÇERLİ BİR BELGE OLMADIĞI HAKKINDA. 213/md. 229 4811/md. 1 İstemin Özeti: Davacı şirketin satışını yaptığı damacana dolum makinesi için eksik tutarlı fatura düzenleyerek bir kısım hasılatını kayıt dışı bıraktığı ileri sürülerek kurumlar vergisi, geçici vergi salınmış, fon payı hesaplanmış, vergi ziyaı cezası ve özel usulsüzlük cezası kesilmiştir. Danıştay Bozma kararı üzerine ?.Vergi Mahkemesi 09.03.2004 günlü ve E:2004/223, K:2004/202 sayılı kararıyla; inceleme elemanınca, firma tarafından düzenlenen proforma fatura üzerindeki tutar kabul edilerek bulunan matrah farkının beyana ilave edilmesi suretiyle dava konusu tarhiyat yapılmış ise de, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun ikinci bölümünde fatura ve fatura yerine geçen vesikaların tanımlandığı, 229?uncu ve müteakip maddelerinde proforma faturaya yer verilmediği, proforma faturanın ticari hayatta teklif mektubu niteliğinde olduğu ve hukuken geçerli bir belge olmadığının inceleme elemanınca da kabul edildiği, dolayısıyla ihtilaf konusu damacana dolum makinesinin gerçek satış bedeli araştırılmadan, makineyi satın alan firmanın defter ve belgeleri üzerindeki kayıtlar incelenmeden, proforma fatura ile 11.03.1999 tarihli anlaşma gereği belirlenen bedel satış bedeli kabul edilerek ve eksik incelemeye dayalı olduğu anlaşılan vergi inceleme raporuna dayanılarak tarhiyat yapılamayacağı gerekçesiyle vergi ve cezanın kaldırılmasına karar verilmiştir. Davalı İdare, davacı şirketin 4811 sayılı Vergi Barışı Kanunu hükümlerinden yararlanmak için bulunduğu başvuru dikkate alınarak karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi ?.Düşüncesi : Davacı şirket 4811 sayılı vergi Barışı Kanunu hükümlerinden yararlanmak için başvuruda bulunduğundan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ?.Düşüncesi : Uyuşmazlıkta, Danıştay ?.Dairesinin 28.10.2003 günlü ve E:2002-1172, K:2003-2605 sayılı bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu cezalı vergileri ve kesilen özel usulsüzlük cezasını kaldıran?. Vergi Mahkemesi kararının vergi dairesi tarafından bozulması istenilmektedir. 4811 Sayılı Kanunun 3/1. maddesi ile kesinleşmemiş veya dava safhasında bulunan kamu alacaklarının taksitle ödenmesine imkan sağlandığı, ödeme koşullarına uyulması, dava açılması veya açılmış bulunan davalardan vazgeçilmesi şartıyla vergilerin % 50'sinin, gecikme zammı, gecikme faizi ile vergi cezaları ve bunlara uygulanan gecikme zamlarının tahsil edilmemesini kurala bağlamıştır. Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 24.04.2003 gün ve 12993 sayılı yazısıyla, davacının, temyiz mercii ve esas numarası belirtmek suretiyle 4811 sayılı Vergi Barışı Kanunu hükümlerinden yararlanmak için başvuruda bulunduğu bildirildiği anlaşılmakt...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2005/1656 · K. 2006/1622

27 Nisan 2006

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2006/398 · K. 2007/4201

20 Kasım 2007

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2008/9594 · K. 2011/10534

29 Kasım 2011

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2002/3535 · K. 2004/3586

27 Mayıs 2004

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2004/1248 · K. 2004/2653

29 Aralık 2004

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/4444 · K. 1998/4757

3 Aralık 1998