Levha bulundurma veya asma zorunluluğu bulunan mükelleflerin bu zorunluluğa uymamaları halinde her tespit için özel usulsüzlük cezası kesileceği; ceza kesilmesinin, levha bulundurma ve asma zorunluluğu bulunan mükelleflerin, bu zorunluluğa uymadığının kanıtlanmasına bağlı olduğu hakkında.
Danıştay 4. Daire E. 2001/1642 K. 2002/1307 T. 27.3.2002 LEVHA BULUNDURMA VEYA ASMA ZORUNLULUĞU LEVHA BULUNDURMA VEYA ASMA ZORUNLULUĞU BULUNAN MÜKELLEFLERİN BU ZORUNLULUĞA UYMAMALARI HALİNDE HER TESPİT İÇİN ÖZEL USULSÜZLÜK CEZASI KESİLECEĞİ; CEZA KESİLMESİNİN, LEVHA BULUNDURMA VE ASMA ZORUNLULUĞU BULUNAN MÜKELLEFLERİN, BU ZORUNLULUĞA UYMADIĞININ KANITLANMASINA BAĞLI OLDUĞU HAKKINDA. 213/md. 353 İstemin Özeti: 23.1.2000 tarihinde düzenlenen tutanakla 47 adet müşterisine hizmet verdiği halde fiş, fatura ya da ödeme kaydedici cihaz fişi düzenlemediği, Z raporu ibraz edilmediği ve "Fiyatlara Katma Değer Vergisi Dahildir." yazısı bulunan levhanın görünür yere asılmadığından söz edilerek özel usulsüzlük ve usulsüzlük cezaları kesilmiştir. Vergi Mahkemesi 8.11.2000 günlü ve E: 2000.1447, K: 2000.1589 sayılı kararıyla, davacının yetkili personeli nezdinde düzenlenen tutanakla davacının verdiği hizmet karşılığında fiş, fatura ya da ödeme kaydedici cihaz fişi düzenlemediği, 2 adet Z raporu almadığı ve "Fiyatlara KDV Dahildir" yazısı bulunan levhanın işyerinde görünür bir yere asılmadığı hususlarının açıkça belirlendiği gerekçesiyle davayı reddetmiştir. Davacı, tutanağın yetkili şahıs nezdinde düzenlenmediğini ve işyerini 17.4.2000 tarihinde kapattığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Tetkik Hakimi'nin Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı'nın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde vergi levhası asmama ve (z) raporunun günü gününe alınmaması nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezalarına karşı ileri sürülen hususlar vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmüştür. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun uyuşmazlık döneminde yürürlükte bulunan 353. maddesinin 2. bendinde; perakende satış fişi, ödeme kaydedici cihazla verilen fiş, giriş ve yolcu bileti, sevk irsaliyesi, yolcu listesi, günlük müşteri listesi ile Maliye Bakanlığınca düzenlenme zorunluluğu getirilen belgelerin; düzenlenmediğinin, kullanılmadığının, bulundurulmadığının, düzenlenen belgelerin aslı ile örneğinde farklı meblağlara yer verildiğinin veya gerçeğe aykırı olarak düzenlendiğinin tespiti halinde her bir belge için 30.000.000.- lira özel usulsüzlük cezası kesileceği hükme bağlanmıştır. Madde metninde her bir belge için özel usulsüzlük cezası kesileceği yolundaki düzenleme belge nevini belirtmek amacıyla getirilmiştir. Olayda, ceza kesme işlemine dayanak alınan 23.1.2000 tarihli tutanakta, davacının kırk yedi müşterisine sunduğu hizmet karşılığında belge düzenlenmediği tespit edilmiş olup bu tespite dayanılarak davacı adına belge düzenlenmemesi nedeniyle 30.000.000.- lira özel usulsüzlük cezası kesilmesi gerekirken, elli belge düzenlenmediğinden bahisle kesilen 1.500.000.000.- öze...