Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2000/2534 · K. 2001/4618
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:2000/2534 Karar No:2001/4618

E. 2000/2534K. 2001/461828 Kasım 2001
dar mükellefiyettoplama yapılmayan hallerbeyanname verme zorunluluğu
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Dar mükelleflerin tevkif yoluyla vergilendirilen menkul sermaye iratları ile ilgili beyanname verme zorunluluğu bulunmadığı hakkında

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 2000/2534 K. 2001/4618 T. 28.11.2001 DAR MÜKELLEFİYET TOPLAMA YAPILMAYAN HALLER BEYANNAME VERME ZORUNLULUĞU DAR MÜKELLEFLERİN TEVKİF YOLUYLA VERGİLENDİRİLEN MENKUL SERMAYE İRATLARI İLE İLGİLİ BEYANNAME VERME ZORUNLULUĞU BULUNMADIĞI HAKKINDA 193/md. 86 İstemin Özeti : 1998 yılında elde ettiği faiz gelirlerini eksik beyan ettiği ileri sürülen davacı adına inceleme raporuyla belirlenen matrah üzerinden ikmalen gelir vergisi salınmış, fon payı hesaplanmış, ağır kusur cezası kesilmiştir. ... Vergi Mahkemesi ... günlü ve ... sayılı kararıyla; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 1998 yılı gelirlerine uygulanmak üzere 29.7.1998 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik "Beyanname verilmeyen haller" başlıklı 86 ncı maddesinin 2 nci fıkrasında, Dar mükellefiyette vergiye tabi gelir sadece, tevkif suretiyle vergilendirilmiş ücretler, serbest meslek kazançları, menkul ve gayrimenkul sermaye iratları ile kurumlardan elde edilen kar paylarından, diğer kazanç ve iratlardan ve yukarıda sayılan kazanç ve iratların birkaçı veya tamamından ibaret ise beyanname verilmeyeceği, diğer gelirler nedeniyle beyanname verilmesi halinde de sayılan gelirlerin beyannameye ithal edilmeyeceğinin belirtildiği dosyanın incelenmesinden, bakkallık faaliyeti nedeniyle vergi mükellefi olan davacının 1998 yılı gelir vergisi beyannamesinde, ticari kazanç, gayrimenkul sermaye iradı ve menkul sermaye iratları ile ilgili beyanda bulunduğu ancak iki ayrı bankadaki TL. mevduat hesaplarından elde ettiği faiz gelirlerini beyan etmediğinin tespiti üzerine ikmalen tarhiyat yapıldığının anlaşıldığı, davacı tarafından Almanya'da çalışma ve oturma izni olduğu iddia edilmesi üzerine mahkemelerince verilen ara kararıyla, 1998 yılında Türkiye ve Almanya'da kaldığı süreleri gösteren belgeler ile pasaport aslının istendiği sözü edilen belgeler incelenmesinden davacının 20.5.1994 tarihinden itibaren Almanya'da ikamet ettiğinin anlaşıldığı,bu nedenle dar mükellef olan davacının tevkif yoluyla vergilendirilen menkul sermaye iratları ile ilgili beyanname verme zorunluluğu bulunmadığından yapılan tarhiyatta isabet görülmediği gerekçesiyle vergi ve cezaların kaldırılmasına karar vermiştir. Davalı İdare, yapılan tarhiyatın usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi ???.?ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ????ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmekt...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2002/3725 · K. 2004/2295

22 Eylül 2004

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2001/3410 · K. 2002/428

6 Şubat 2002

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2000/5332 · K. 2001/2406

14 Haziran 2001

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2011/3180 · K. 2012/2937

18 Eylül 2012

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1999/1124 · K. 2000/3571

29 Kasım 2000

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1995/3089 · K. 1995/3014

9 Kasım 1995