Defter ve belgelerin ibraz edilmemesinin re'sen takdir nedeni olacağı hk.
Danıştay 4. Daire E. 1997/5595 K. 1998/12 T. 13.1.1998 DEFTER VE BELGELERİN İBRAZ EDİLMEMESİ RE'SEN TAKDİR DEFTER VE BELGELERİN İBRAZ EDİLMEMESİNİN RE'SEN TAKDİR NEDENİ OLACAĞI HK. 213/md. 30 Temyiz Eden : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... Vekili : Av. ... İstemin Özeti : Davacının 1993 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen rapora dayanılarak gelir vergisi ve geçici vergi salınmış, kaçakçılık cezası kesilmiştir. ... Vergi Mahkemesi 27.5.1997 günlü ve E: 1997/1. K: 1997/662 sayılı kararıyla; davacıdan istenilen defter ve belgelerin kaybedildiği belirtilerek ibraz edilmemesinden dolayı olayda re'sen takdir nedeni bulunduğu ancak işyerinde herhangi bir inceleme yapılmaksızın sadece yükümlünün hesap ve işlemleri ile beyannameleri üzerinde sınırlı olarak yapılan inceleme ile Ankara Ticaret Odasınca bildirilen en yüksek karlılık oranının mükellef satışlarına uygulanması sonucu bulunan matrah farkında yasal isabet görülmediği gerekçesiyle, tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir. Vergi Dairesi Müdürlüğü; tarhiyatın kanuna uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Savcısı ...'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar mahkeme kararının geçici vergi ile fon payı ve bunlar için kesilen kaçakçılık cezalarına ilişkin kısmını kusurlandıracak nitelikte görülmemiştir. Dava dosyasının incelenmesinden, toptan inşaat malzemeleri ticareti ile uğraşan davacının 1993 yılına ilişkin defter ve belgeleri istenildiği davacının defter ve belgelerinin çalındığını ve bu nedenle ibraz edemeyeceğini bildirmesi üzerine dava konusu re'sen tarhiyatın yapıldığı anlaşılmaktadır. İnceleme elemanınca Ankara Ticaret Odasından toptan inşaat malzemeleri satışlarında karlılık oranını sormuş olup verilen cevapta karlılık oranının % 1, % 2, bazen başabaş veya zarar olduğu belirtilmiştir. 1993 yılı için davacının beyan ettiği 85.579.460.433 liralık mal satışına % 2 kar oranının uygulanması sonucu fark matrah hesaplanmıştır. Olayda, defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle re'sen takdir nedeni bulunduğu kuşkusuzdur. Davacının ilgili dönem matrahının tespitinde ise Ankara Ticaret Odasının farklı karlılık oranları bildirmesi nedeni...