Gider indirimi oranı uygulaması hk.
Danıştay 3. Daire E. 2001/1742 K. 2003/730 T. 5.2.2003 GİDER İNDİRİMİ GİDER İNDİRİMİ ORANI UYGULAMASI HK. 193/md. 41 Temyiz Eden: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: ... A.Ş. Vekili: Av. .... İstemin Özeti: 1998 yılında kullanılan ancak, vadesi ve faiz ödemesi 1999 hesap dönemine sarkan krediler için aylar itibarıyla karşılık ayırarak kurum kazancının tespitinde gider olarak dikkate aldığı ve aynı yılda kullandığı yabancı kaynaklar nedeniyle tahakkuk ettirilen faiz ve kur farklarından oluşan giderleriyle aynı dönemde elde ettiği finansman gelirini mahsup yoluyla netleştirerek sadece kalan kısma gider kısıtlaması uyguladığı saptanan davacı adına salınan ağır kusur cezalı kurumlar vergisi ve fon payını; birden fazla hesap dönemine sirayet eden giderlerin vergide, dönemsellik ilkesi gereği ilgili dönemlere paylaştırılması zorunlu olduğundan, kredilerin vadesinin izleyen hesap dönemine kaymasının ihtilaflı dönemde gider yazılmasına engel olamayacağı, 55 sayılı Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinin, finansman gelirleriyle, finansman giderlerinin kıyaslanması suretiyle netleştirilmesine imkan vermeyen bölümünün Danıştay Dördüncü Dairesinin 27.10.1997 gün ve K: 1997/3795 sayılı kararlarıyla iptal edilmesi üzerine, bu iptal kararı Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunun 12.3.1999 gün ve K: 1999/153 sayılı kararıyla bozulmuş ise de, bu iki karar arasında geçen sürede Dördüncü Dairenin iptal kararı mevcut olduğundan, uyuşmazlık döneminde yürürlükte olmayan düzenleme, finansman gelirleri finansman giderlerinden fazla olan davacı şirketi bağlamayacağından tespit edilen matrah farkında yasal isabet görülmediği gerekçesiyle kaldıran .... Vergi Mahkemesinin 7.12.2000 gün ve E: 2000/883, K: 2000/1216 sayılı kararının; vergilendirmede hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istenmiştir. Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Tetkik Hakimi: .... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı: .... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde, vadesi takip eden yılda sona eren kredilere ait faizin cari yıla isabet eden kısmının karşılık ayırmak suretiyle muhasebeleştirmesi nedeniyle saptanan matrah farkı üzerinden ikmalen yapılan cezalı tarhiyata ilişkin olarak öne sürülen hususlar vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bu kısmının bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Finansal gider kısıtlaması uygulamasında; finansal gelirler ile finansal giderlerin netleştirilmesinin yapılamayacağına dair 55 sayılı Kurumlar Vergisi Genel Tebliğini iptal eden Danıştay Dördüncü Dairesinin 27.10.1997 günlü, E: 1997/771, K: 1997/3795 sayılı Kararı, Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunun 12.3.1999 gün, E: 1998/139, K: 1999/153 sayılı kararıyla davalı idare temyiz istemi kabul edilerek bozulmuştur. Bu kararın davacı şirketin uyuşmazlık döne...