İşi bırakmanın şartları hk.
Danıştay 3. Daire E. 2000/5689 K. 2003/3292 T. 28.5.2003 İŞİ BIRAKMA İŞİ BIRAKMANIN ŞARTLARI HK. 193/md. 36 213/md. 155 Temyiz Eden: Vergi Dairesi Müdürlüğü .... Karşı Taraf: .... İstemin Özeti: Arzuhalcilik faaliyetinde bulunan davacı hakkında 1.1.1999 tarihinden itibaren gerçek usulde gelir vergisi mükellefiyeti tesis edilmesi işlemini; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 66'ncı maddesinin 5'inci bendinde, Vergi Usul Kanununun 155'inci maddesinde belirtilen şartlardan en az ikisini taşıyan ebe, sünnetçi, sağlık memuru, arzuhalci, rehber gibi mesleki faaliyette bulunanların, bu işleri dolayısıyla serbest meslek erbabı sayılacağının kurala bağlandığı, 221 seri no'lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde de, 155'inci maddede sayılan şartların ikisini taşıyanlar hakkında gerçek usulde mükellefiyet tesis edileceği, aksi halde serbest meslek erbabının vergiden muaf tutulacağının belirtildiği, arzuhalcilik faaliyetinden dolayı götürü usule tabi gelir vergisi mükellefi iken 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda 4369 sayılı Kanunla yapılan değişikliğe istinaden yazıhanesinin bulunduğu ve mesleki teşekküle kayıtlı olduğu saptanan davacının, hakkında gerçek usulde mükellefiyet tesis edilerek durumun kendisine bildirilmesi üzerine 20.3.1999 tarihi itibarıyla işini terk ettiği ve mesleki teşekkülden kaydını sildirdiği, 3.5.1999 tarihli tutanakla da işe yeniden başladığının ve 155'inci maddede yazılı şartlardan birini taşıdığının tespit edildiği anlaşılmış olup mesleki teşekkülden kaydını sildirmiş olması nedeniyle durumunun yeniden değerlendirilmesi gereken davacının yasanın aradığı şartları taşımaması nedeniyle hakkında gerçek usulde mükellefiyet tesis edilmesinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle iptal eden .... Vergi Mahkemesinin 12.4.2000 gün ve E: 1999/402, K: 2000/198 sayılı kararının; yapılan işlemde yasaya aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti: Vergi Usul Kanununun 155'inci maddesindeki şartların bir tanesinden fazlasını taşımadığından temyiz isteminin reddi ve temyize konu vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır. Tetkik Hakimi: .... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı: .... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: Arzuhalcilik faaliyetinden dolayı davacı hakkında gerçek usulde mükellefiyet tesis edilmesi işlemini iptal eden vergi mahkemesi kararı temyiz edilmiştir. 193 sayılı Gelir Ver...