Zirai kazanç usulünde vergilendirme ve belge düzeni hk.
Danıştay 3. Daire E. 1999/5234 K. 2001/2686 T. 4.7.2001 ZİRAİ KAZANÇTA BELGE DÜZENİ ZİRAİ KAZANÇ USULÜNDE VERGİLENDİRME VE BELGE DÜZENİ HK. 193/md. 53 , 54 213/md. 232 Temyiz Eden: ... A.Ş. Karşı Taraf: ... Vergi Dairesi Başkanlığı İstemin Özeti : Davacı hakkında düzenlenen yoklama tutanağına dayanılarak 1994 takvim yılı için adına kesilen özel usulsüzlük cezasına karşı açılan davayı; düzenlenen yoklama tutanağıyla davacının ... Vergi Dairesi mükellefi olan ...'tan yaptığı buğday alımı nedeniyle fatura almadığının tespit edildiği, söz konusu yoklama tutanağı davacı şirketin konuyla ilgili yetkilisi olan muhasebe müdürü tarafından imzalandığından fatura almayan davacı şirket adına Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında yasal isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle reddeden ... Vergi Mahkemesinin 30.6.1999 gün ve E: 1995/619, K: 1999/444 sayılı kararının; ... zirai kazancını götürü gider esasına göre beyan ettiğinden fatura düzenlemesi gerekmediği, kendilerinin de bu alım nedeniyle adı geçen şahsa müstahsil makbuzu düzenleyip verdikleri, dolayısıyla özel usulsüzlük cezası kesilmesini gerektirecek bir durum bulunmadığı, ayrıca muhasebe müdürünün şirketi temsil ve ilzama yetkisinin olmadığı ileri sürülerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Tetkik Hakimi: ... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı: ... Düşüncesi: Temyiz istemi, davacı şirket adına kesilen özel usulsüzlük cezasına karşı açılan davayı reddeden vergi mahkemesi kararının bozulmasına ilişkindir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 232. maddesinde; Birinci ve ikinci sınıf tüccarlarla defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilerin, birinci sınıf tüccara; serbest meslek erbabına; kazançları götürü usulde tespit olunan tüccarlara; defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilere; vergiden muaf esnafa; sattıkları emtia veya yaptıkları işler için fatura vermek mecburiyetinde oldukları hükme bağlanmıştır. Olayda, davacı şirketin buğday alımında bulunduğu ...'ın canlı hayvan ticareti yanında götürü gider esasına göre zirai kazanç sahibi olduğu ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 7.4.1995 tarihli yazılarından anlaşılmıştır. Yukarıda anılan yasa maddesi hükmü uyarınca, zirai kazancını götürü gider esasına göre beyan ettiği sabit bulunan ...'ın bu ürün satışları için fatura düzenleme zorunluluğunun bulunmaması karşısında, davacı şirketin bu şahıstan satın aldığı buğdaylar için fatura almadığının tespit edilmesinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile temyize konu vergi mahkemesi kararının bozulmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 232. maddesinde, birinci ve ikinci sını...