Kaybolan bir cilt faturanın idareye bildirilmesi üzerine, orantı-kıyas yoluyla idarece yapılan kaçakçılık cezalı vergi tarhiyatında, kaybolan faturaların kullanıldığı yönünde bir tespit yapılmadıkça, isabet olmayacağı hk.
Danıştay 11. Daire E. 1995/1555 K. 1995/1300 T. 26.4.1995 KAYBOLAN FATURA CİLDİ RESEN TARHİYAT KAÇAKÇILIK CEZASI KAYBOLAN BİR CİLT FATURANIN İDAREYE BİLDİRİLMESİ ÜZERİNE, ORANTI-KIYAS YOLUYLA İDARECE YAPILAN KAÇAKÇILIK CEZALI VERGİ TARHİYATINDA, KAYBOLAN FATURALARIN KULLANILDIĞI YÖNÜNDE BİR TESPİT YAPILMADIKÇA, İSABET OLMAYACAĞI HK. 213/md. 3 , 30 Temyiz İsteminde Bulunan: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... Akaryakıt Otomotiv San. Ltd. Şti. İstemin Özeti : Yükümlü şirketin kaybolduğunu bildirdiği bir cilt fatura esas alınmak suretiyle orantı-kıyas yolu ile bulunan fark matrah üzerinden 1991-Aralık dönemi için kaçakçılık cezalı katma değer vergisi salınmıştır. ... Vergi Mahkemesi 27.12.1993 gün ve E: 1993/347, K: 1993/392 sayılı kararıyla, yükümlü şirketçe 26.8.1991 günlü dilekçe ile seri (A) 475001-475050 nolu 1 cilt (50 adet) faturanın boş olarak kaybedildiğinin davalı idareye bildirilmesi üzerine, düzenlenen inceleme raporunda, yıl içindeki toplam satışları kullanılan fatura adedine oranlanarak bulunan değer, kaybolduğu söylenilen 50 adet faturaya uygulanmak suretiyle matrah farkı tespit edilmiş ise de, re'sen takdire esas olan ve kaybolduğu bildirilen faturaların kullanıldığı yönünde bir tespit olmadığı gibi tamamen varsayıma dayanılarak yapılan tarhiyatta 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 3. ve 30. maddelerine uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle terkin etmiştir. Davalı idare tarafından, inceleme raporuna istinaden yapılan tarhiyatın yerinde olduğu ileri sürülerek, mahkeme kararının bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Danıştay Savcısı ...'ın Düşüncesi: İleri sürülen bozma nedenleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1 numaralı bendinde öngörülen nedenlerden hiçbirisine girmediğinden, temyiz isteğinin reddi ile hukuka ve usul hükümlerine uygun bulunan, vergi mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Onbirinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Bu nedenle temyiz isteminin reddine, ... Vergi Mahkemesinin 27.12.1993 gün ve E:1993/347, K:1993/392 sayılı kararının onanmasına, 26.4.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. -----------o--------- kanun 213 madde 213 3 , 213 30