Đşbu karar AĐHS’nin 44/2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecek olup bazı şekli düzeltmelere tabi olabilir. AVRUPA KONSEYĐ CONSEIL DE L'EUROPE ______________________________________________________________________________________ © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2011. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir. 2 Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan (34805/06) no’lu başvurunun nedeni, T.C. vatandaşları T.Ç. ve H.Ç.’nin (başvuranlar) Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’ne (AĐHM) 22 Ağustos...
1 AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ ĐKĐNCĐ DAĐRE T.Ç. VE H.Ç - TÜRKĐYE DAVASI (Başvuru no: 34805/06) KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ STRAZBURG 26 Temmuz 2011 Đşbu karar AĐHS’nin 44/2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecek olup bazı şekli düzeltmelere tabi olabilir. AVRUPA KONSEYĐ CONSEIL DE L'EUROPE ______________________________________________________________________________________ © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2011. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.
2 Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan (34805/06) no’lu başvurunun nedeni, T.C. vatandaşları T.Ç. ve H.Ç.’nin (başvuranlar) Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’ne (AĐHM) 22 Ağustos 2006 tarihinde Avrupa Đnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AĐHS) 34. maddesi uyarınca yapmış olduğu başvurudur. Başvuranlar AĐHM önünde Đzmir Barosu avukatlarından A.Kuru tarafından temsil edilmektedir. OLAYLAR I. DAVANIN KOŞULLARI Başvuranlar, sırasıyla 1995 ve 1962 doğumlu olup, Biga’da ikâmet etmektedir. Đkinci başvuran H.Ç., 1989 yılında C.B. ile evlenmiştir. 1995 yılında, birinci başvuran T.Ç.(« T. »)’yi dünyaya getirmiştir. Eşler, 18 Mart 1998 tarihinde boşanmıştır. Başvuran, çocuğun velayeti yanı sıra C.B.’den bir miktar nafaka almaya hak kazanmıştır. Babaya ulusal ve dini bayramlar ile okulların tatil olduğu dönemlerde ziyaret hakkı verilmiştir. Başvuranlara göre, C.B. bu ziyaret hakkını düzenli olarak kullanmıştır. 18 Haziran 1999 tarihinde, C.B. vefat etmiştir. Babasının yegâne vârisi olması dolayısıyla T.’ye, başvuranlara göre, miras olarak bir ticari şirketin hisseleri ile taşınmaz mallar kalmıştır. 15 Temmuz 1999 tarihinde, C.B.’nin ebeveynleri A.B. ve G.B., Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi önünde nesebin reddi davası açmıştır. Ebeveynler, oğullarının hayattayken görme engelli olduğu ve kaynana ile kayınpeder tarafından korkutulduğu için babalığına itiraz etmediğini savunmuşlardır. Ebeveynler, bazı tanıkların, oğullarının ölmeden bir ya da iki gün önce, kendisinin baba olup olmadığı konusunda şüpheleri olduğunu söylediğini eklemiştir. Ebeveynler bu tanıkların isim ve adreslerini daha sonra vereceklerini belirtmiş ve çocuğun doğduğu dönemde ve boşanma sırasında oğullarının baba olup olmadığı konusunda kendilerinin de şüpheleri olduğunu eklemiştir. C.B.’nin sekreteri S.B., mahkeme önünde verdiği ifadede, 19 Aralık 1997 tarihinde başlayıp, 18 Mart 1998 tarihinde sonuçlanan boşanma davasından sonra C.B.’nin, babalığı konusundaki şüphelerini dile getirdiğini belirtmiştir. C.B.’nin yakın arkadaşı olan ikinci bir tanık F.A., ölümünden iki gün önce C.B.’nin ...