E. 2017/225 K. 2018/50

T.C. İstanbul Anadolu FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ GEREKÇELİ KARAR

ESAS NO : 2017/225 KARAR NO : 2018/50

KARŞI DAVA : Endüstriyel Tasarımın Hükümsüzlüğü DAVA TARİHİ : 10/01/2014 KARŞI DAVA TARİHİ : 24/03/2014 KARAR TARİHİ : 22/02/2018

Mahkememizde görülmekte bulunan tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat ile tasarımın hükümsüzlüğü davasının yapılan açık yargılamasının sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı - Karşı Davalı vekili dava dilekçesinde ve karşı davaya cevap dilekçesinde; davacı taraf kendisi adına tescilli 2013/04084 - 7 ve 12 nolu, 2013/03379 - 4 ve 5 nolu, 2010/06174 - 1,2,3 ve 4 nolu tasarımlara davalı tarafın tecavüzünün önlenmesi ve maddi ve manevi zararının tespiti ve tazmini talebiyle dava açtığını, dava değerinin (fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla) 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi olmak üzere toplam 10.000 TL olduğunu, davacı şirketin Ar-Ge ve tasarıma yatırım yapmakta olan mobilya sektörünün büyük firmalarından biri olduğunu, Davalı ----- (----Mobilya)nun gerek kendi tasarımlarını kopyalamak, gerekse üründen faydalanmak adına TTKnun Haksız Rekabet hükümlerine ve tasarım hukukuna aykırı ticari davranışlarda bulunduğunu, davalı tarafın davacının tescilli tasarımlarıyla karıştırılmaya yol açacak derecede aynı veya benzer ürünler üretip satmakta olduğunu, kataloglarında davacı adına tescilli modellerin pek çoğunun bulunduğunu, bu hususların Anadolu ---F.S.H.H. Mahkemesinin --- D.iş. sayılı dosyasındaki bilirkişi raporuyla tespit edildiğini, --- D.iş. sayılı dosyada, 30.12.2013 tarihli ek kararda, 20.000 TL. Karşılığında ihtiyati tedbir kararı verildiğini, 20.000 TL teminat bedelinin mahkemeye depo edildiğini, davalının davacı adına tescilli modelleri taklit edip çoğaltmasının haksız rekabet olduğunu, bunun için söz konusu modellerin Endüstriyel Tasarım olarak tescilli olması dahi aranmayıp TTK kapsamında tescilsiz modellerin dahi korunduğunu, davalının sektör lideri olan firmaları bilmemesine imkan olmadığını, fiili olayda kötü niyetli davrandığını, ayırtedici niteliğin değerlendirilmesinde birbirleriyle kıyaslanan tasarımların farklılıklarından çok ortak özelliklerinin değerlendirilmesine ağırlık verildiğini, tasarımcının tasarımını geliştirme açısından ne kadar seçenek özgürlüğüne sahip olduğunun göz önüne alınması gerektiğini, davacı tarafın bu tecavüzler dolayısıyla maddi ve manevi zarara uğradığını, uğranılan zararın 554 sayılı End.Tas. KHKnın 52. maddesinin a,b, ve c bentlerine dayanarak tazmin edilmesi gerektiğini, dvacıya göre, Marka/Patent/Tasarım hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında özellikle MarKHK m.66nm 2.fıkrasının b bendi uyarınca karşı tarafın markayı kullanmak yoluyla elde ettiği kazanç hesaplanırken, sadece vergi levhasındaki kar/zarar beyanına dayanılarak rapor oluşturulması ve akabinde karar verilmesinin kanunun ruhuna ve tanımına aykırı olduğunu; zira kanun metninde, karşı tarafın markayı/tasarımı/patenti kullanırken vergi dairesine beyan ett...